Bir Kar Manzûmesi: Kasîde-i Berf-i Şitâ

بسم الله الرحمن الرحيم، الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين سيدنا محمد مصطفی وعلى آله وصحبه أجمعين.
 
Fe’ilâtun/Fe’ilâtun/Fe’ilun
(Fâ’ilâtun)            (Fa’lun)
 
 
Âdeti vechile bir gün Behlûl
Eylemiş meclis-i Hârûn’a duhûl
 
Gülerek geçmiş oturmuş sadre
Çok mu ya sadr o âlî kadre
 
Tatlı tatlı açarak bir sohbet
Saçmış ol bezme safa bir müddet
Devamını oku...

Bir Kar Manzûmesi: Kasîde-i Berf-i Şitâ
Abdurrahman Mert tarafından yazıldı.   
Cumartesi, 09 Ocak 2016 16:53
Ma'lûm pek çok yerlerde kar var... Bir kar manzûmesi de benden...
 
Kasîde-i Berf-i Şitâ Der Medh-i Fahru’l Ümerâ Hasan Beg
 
Fe`ilâtün Fe`ilâtün Fe`ilâtün Fe`ilün
 
Rûzgâr ile cihâna tagılup berf-i şitâ 
Gösterür şimdi cihân sahnını bir ak deryâ
 
kar manzumesi, şiir, kaside-i berf-i şita
 
Yazda ısınmış idük zevkine bâg-ı dehrüñ 
Geldi kış mevsimi sovutdı bizi serd-i hevâ
 
Hût burcını güneş var ise sayd itdi yine 
Kazır anı dökülen pullarıdur berf-âsâ
 
Ag iderken yüzini dökdi sefîd içini bâd 
Zişt görinse bu dem pîre-zen-i dehr n’ola
 
Kar yagar sanma cihâna niçe zenbûr-ı sefîd 
Hâsılı bal yirine getürür oldı belâ
 
Karlar yagdırıcak sun`-ı Hudâ-yı Cebbâr 
Akça pul saçdı sanurdum şeh-i gerdûn gûyâ
 
Kar yagdukça düşer hâtıra bu turfe hayâl 
Âsiyâb-ı felek un atdı ne gam yir fukarâ
 
Bilmezin kar mı yagar yohsa felek bâgında 
Şecer-i Sidre bahârın mı döküpdür âyâ
 
Beyza-i mihr ü mehi var ise ekl itdi felek 
Hurde yumurda kabıdur dökülüşler meselâ
 
Yırtup atdı var ise defter-i sayfi gerdûn 
Hurde-i kâgıda beñzer dökilen berf-i şitâ
 
Kavs burcın ele mi aldı felek hallâcı 
Penbesi mi dökilür sahn-ı zemîne `acebâ
 
Tut ki ta`mîr olıyor hâne-i vîrâne-i dehr 
Kireçin dökdi yaparken anı bennâ-yı kazâ
 
Ejder-i âhum ider tevsen-i gerdûnı zebûn 
Berf sanma deheninüñ kefi saçıldı şehâ
 
kar manzumesi, şiir, kaside-i berf-i şita
 
Şimdi ak kara bakup baht-ı siyâhum añarın 
N ’oldı kim nesneye mâlik degülem ag u kara
 
Derdi mi dökdi saçın pîre-zen-i dehr yolar 
Dökilen ak saçıdur berf degüldür hakkâ
 
Gördi dil-ber leb-i esrârına hayrânem ben 
Berf yagdursa felek hey’et-i sükkerde n’ola
 
Ben niçe ıssı sovuk çekmişem ey lutf ıssı 
Dergehüñ oldı sovukdan baña âhir me’vâ
 
Arsa-i gussada kış basdı vücûd ise za`îf 
Kurtar Allâh içün ey menba`-ı ihsân u `atâ
 
Mesnedüm yok bu cihânda işigüñden gayrı 
Dergehüñde olur olursa baña zevk ü safâ
 
Sensin ol muhsin-i bî-misl Hasan Beg ki senüñ 
Hüsn ü ihsânuñı tahsîn ide Hassân şehâ
 
Menba`-ı cûd u kerem melce-i erbâb-ı hüner 
Ma`den-i lutf u sahâ mazhar-ı eltâf-ı Hudâ
 
Zulmet-i gamda kalurdum niçe ay u niçe gün 
İrmese matla`-ı mihrüñden eger nûr-ı ziyâ
 
Serdlik yüzini gösterdi felek ta`n itme 
Vâki` olursa kelâmumda eger bâr dâdâ
 
alt
 
Bagrumı deldi benüm tîşe-i derd-i tûşe 
Gam-zâd itdi ziyâde elem-i dil peydâ
 
Ger azıkdan azacık baña iderseñ ihsân 
Birine biñ vire gül-zâr-ı cinânda Mevlâ
 
Gerçi şermendeyem ihsân-ı safâ-bahşuñdan 
Beni söyletdi zarûrî n’ideyin fakr u fenâ
 
Ârzû eyler iken tûşe-i ihsânuñdan 
Kar yagsun başuña dir isen ey vây baña
 
Kûşe-i gamda sovukdan gice ditrerdi yürek 
Hâtif-i gayb hemân eyledi bu resme nidâ
 
Ey Ziyâ’î ne umarsın bu sovuk sözlerden 
Ol kemâl ü kerem ıssı bege var eyle du`â
 
alt
 
Beglerüñ gerçi yüzi ıssıdur ammâ var ümîd 
Seni sovutmaya nevmîd idüp ol kân-ı sahâ
 
Zât-ı pâkı ola ıssı vü sovukdan mahfûz 
Geldügince bu cihân gül-şenine sayf u şitâ
 
Aña Allâh nasîb ide yüz aklıklarını 
Ola mâdâm ki ak berf ile rûy-ı dünyâ
 
 
Mostarlı Hasan Ziyâî Dîvânı
 
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
 
 
Turkish Arabic English