SEVDİKLERİM SÖVDÜKLERİM

SEVDİKLERİM SÖVDÜKLERİM
Ayfer AYTAÇ tarafından yazıldı.   
Pazar, 24 Eylül 2017 16:52

İNSAN İÇİNE ÇIKMIYORSAM BİR SEBEBİ VAR

TAHAMMÜL EDEMEDİKLERİM VAR ŞU FANİ DÜNYADA

                                                                       KİMİNİ KISKANIYOR KİMİNE KIZIYORUM

altBeni kim sever, kim nefret eder, niye nefret eder veya neden sever bilemiyorum. İnsanlar öyle çok yüzlü gezer hale geldiler ki, bana gösterdikleri suratlarından bunu anlamamda mümkün değil.
Benim suçum ne biliyor musunuz?
Her elimi sıkanı dost, her canımı sıkanı düşman bellemem.
Sosyal paylaşım lafı gibi oldu, ama doğru. Bunca yıllık yaşamımda onca insan tanıdım. Dost sandığım yamulttu, düşman bildiğim yanılttı.
Velhasıl, en büyük kusurum olarak gördüğüm aşırı iyi niyetimi istismar edenler yüzünden, gereksiz yere lüzumsuz zamanlar harcadım...Zaman yolculuğunda yanlış yola döşediğim raylar çokçadır. Nadirende olsa dosta, arkadaşa uğradığıda olur. Ama o da benim elimle ihya olur, sonrasında bir numara hain olur. Sırtıma basarak sırıtan olur, cebi para doldukça, tepelere yükseldikçe ilk beni tepen olur. Burası dünya. Neyse, hüzünlenmeyelim. istek dışı da olsa hüzünleniliyor. Güçlü karaktere sahip insanların daha az acı çektiği doğru değildir bence....Sadece daha iyi gizlerler.
Hep gercekleri savunmaktan, doğruları konuşmaktan, iyilikten, vicdandan, merhametten kaybettim. "Rahatınız bozulmasın diye, hangi doğrudan vazgeçtiyseniz; o fiyata satıldınız demektir." Hep rahatım bozuldu durdu, lakin elhamdülillah dik durduk..."Benim doğru söylemem, bana dost   onları Nitekim benim iki yaş küçüğüm bir kardeşim, bana sorma gereği bile duymadan beni kefil gösteriğ oğlu ile birlikte bir bankadan kredi çekmiş. Sonra ödeyememiş, bankacılar beni arayıp durdu da meseleyi öyle öğrendim. Be kadın, bir sor bana, neden habersiz adımı menfaatine yönelik kullanıyorsun, hem başka kardeşlerimizde var. Ağabeyimiz, ablamız var, onların evine daha çok gelir giriyor. Niçin beni yanlış bulduğum işlerinizde kullanıyorsunuz, üzülmemek elde değil. Samimi, yürekli, dürüst olanı çok severim. Kızdıklarım mı, yaratılanı severim, Yaratan'dan ötürü. Lakin bazılarının hakikatlerini tanıdıkça bir daha görüşmemeyi tercihcih ederim. Fakat kendimi aralarından çekmeden önce ne olduklarına dair bir güzel döküman çıkarırım. Sonasında da bir güzel söverim. Hak edene hakkını veririm açıkcası. Sebepsiz değil kızmam; benim kızdıklarımın bu dünyada işleri iş, içlerinde insanlık mafiş. Ahiretlerini bilemem...
Hakikaten hayatta sevilesi insanlar, sövülesi insanlar ve hatta dövülesi insanlar vardır. Kızdıklarım kadar kıskandıklarımda bulunur. Onların hak ettiği ne mi, hiç merak etmem.Allah büyük yaşattıklarını, yaşarlar bir zaman... Sayelerindeki maddi manevi kayıplarım, cömert sadakam olsun. Dünyalık zenginliklere nazar da etmem, merak etmeyin.
EN ÇOK KIZDIKLARIM:
Avantacılar, yalancılar, yağcılar, yalakalar ve kocadan görme kokoş kadınlar... Toplumda erdemli itibarı gören haramzadeler. Kendini dev aynasında görüp başkasını küçük gören aymazlar, kötü hallerinden caymazlar...Ne adaletsiz bir dünya:Kimi günahları ile yükseliyor, kimi iyilikleri ile kaybediyor.

Kalbimin olması gereken yerde, yirmi üç saat yaşında ihtiyar bir kelebek var...Demiş bir şair... Ne güzel demiş...alt

Baba ocağında hiç bir konuda varlık görmemiş, güzelliği sayesinde zengin koca bulmuş, sonrasında ne oldum delisi olmuş görgüsüzler, "ne oldum" delileri vardır. "Görmemişin Oğluşu Olmuş Çekmiş Çüküsünü Koparmış," misali. "Kim olduğunu ve nereden geldiğini unutan insanlardan hiç haz etmem" Asillik bambaşka bir şey vesselam---"Görgüsüzden hamur alacağına, hamuruna çamur kar" Sonradan görme-Devam edeceğim de, bi