Ne Kadar Gerçeğiz?

Ne Kadar Gerçeğiz?
Ayfer AYTAÇ tarafından yazıldı.   
Cumartesi, 09 Haziran 2012 17:32

altEvimizde, işyerimizde, sokakta. Yanımızdaki, ya da karşımızdaki insan(lar) doğru yüzleriyle mi bize bakıyorlar. yoksa biz mi doğru sanıyoruz bu bakışları. Tebessümle gözlerimizin içine kadar gülümsemelerini iletmeye çalışanlar, gerçekten dürüstler mi, yoksa bizleri yanıltıyorlar mı?

Çevremizdeki kimler hangi maskeleri takıyorlar acaba? Ya kendimiz, gün içinde hangi maskeleri takıp dolaşıyoruz?, birbirimize karşı ne kadar samimiyiz? Yüzümüzde maskeler varsa, birbirimize karşı ne kadar dürüstüz?

Yalnızlığımızı, mutsuzluğumuzu, utançlarımızı, usançlarımızı, başarısızlıklarımızı, sevgisizliğimizi; kimi gün öfkelerimizi, nefretimizi, kıskançlıklarımızı maskelerle saklamaya çalışıyoruz... Bizler... Her gün her yerde karşı karşıya değil miyiz? Birbirimizin has duyguları ne kadar ilgilendiriyor bizleri, birbirimize karşı ne kadar gerçeğiz?

 Toplum olarak umursamaz görünmeye çabalarken ( belki de gerçekten öyleyiz?) Mutluyken mutluluğunu gösteremeyen, mutsuzken mutsuzluğunu gösteremeyen; görünüşte gülen ama içi kan ağlayan, var olmaktan utanç duyan, hayattan tat alamayan, yaşamaktan zevk duyamayan insanlar var aramızda. Ve onların maskeleri... Ve bizlerin maskeleri...

  Gün içinde pek çok şeyi maskeli halimizle halletmeye çalışmak, aynı zamanda riya atmosferinde yaşatmış olmuyor mu bizi. İki ayak üzerinde en yakınlarımıza bile kırk yalanı iki saniyede üretip karşımızdakini ikna edebiliyorsak (ki bunu genelde politikacılar ve pazarlamacılar yaparlar) maskemize göre doğrucu bilinen, gerçekte yalancı olmuyor muyuz? Bunu kendimiz biliyor olmakla, kendimize de maskeli yaklaşmıyormuyuz. Aynanın karşısına geçip bir bakalım, gerçek yüzümüzü bulana kadar kaç maske çıkaracağız yüzümüzden?

   Sevgimizi, sorunlarımızı kendimizle bile paylaşamıyorken, başkalarıyla paylaşıyor gözükmek bizi rahatlatıyor mu? Bu kandırmacayla günümü geçirmiş oluyoruz, yoksa ıssızlığın ortasında kaybolmak gibi kendi kendimize yalnız mı kalıyoruz?

  Birbirimizin heyecanlarını, çoşkularını ciddiye alıyor muyuz? Gerçek duygularımızı ifade etmeyi becerebiliyor muyuz? Sevginin, heyecanın önüne tabuları, gelenekleri çıkarmıyor muyuz? İşte böyle yaptığımız zaman; sevgisizlik, şiddet, zorluklar, düşmanlık, kin, nefret etrafımızda egemenlik kurarken, insancıl duygularımız nerede? Oluyor, zira giderek gözden kayboluyor. Samimi, vicdani duygularımızdan giderek uzaklaşma yalnızlığımızı biraz daha artırmıyor mu?

 Bana aldanmayın, yüzüm bir maskedir, sizi aldatmasın. Gerçek yüzümü göremezsiniz, o duygularım arasında gizlidir. Duygularımın aslını yansıtamam size gizdedir. Binlerce maskem var çıkartmaya korktuğum ve hiç biri ben değilim. Kim olduğumu merak ediyor musun? Hiç merak etme. Ben çevrendeki her erkek ve kadınım. Hatta senim. Maske takan her insanım...