{ALLAH DOĞRUNUN YARDIMCISIDIR}

ANALARI AĞLATMAYIN

Cennet, idrak edemediğimiz bir huzur mekânı… Rahatlığa revan olmak için renklerimizin hep gül pembesi olması gerekir. Siyah ruhlara kapalıdır cennet bahçeleri; siyahlar cehenneme uygun düşer. Cennete gitmek için uçak, tren, otobüs biletine gerek yoktur. Oraya alınacak biletin biletçisi analardır. Anayı mutlu etmekten, gönlünü kazanmaktan, anayı üzmemekten, anaya gözyaşı döktürmemekten geçer cennetin yolu… Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed (s.a.s) bunu belirtmek için şöyle söylemiştir: “Cennet anaların ayağının altındadır.” Bu sözün özü anaları üzmemek, hoşnut etmektir. Hoş edilen ana da vatana millete boş insanlar yetiştirmemiş olur. Zaman değişmektedir. Yeni zamanın gerisinde kalmış olan analar, her zaman haklı olmayabilir. Fakat hayırlı evlat, anayı her

ANALARI AĞLATMAYIN Devamını Oku »

ALMANYA YOLLARI EVLÂDİYELİK

Almanlar, ikinci cihan harbi sonrası bunalıma girmeyip, güçlenmiş bir ülke… Her işleri sağlam… İnsanları iş kaytarma bilmiyorlar. “Allah rızası için” sözüne bizden çok kıymet veriyorlar. Allah’ın razı olacağı şekilde iş görüyorlar. Oysa onların çoğu Müslüman değil… Hile hurda bilmiyorlar, vatandaşlarını kandırmıyorlar. Torpille işe adam almıyorlar, işe göre adam buluyorlar. İhalelere fesat katmıyorlar, yandaşa arkalık yapmıyorlar. “Olsun da, nasıl olursa olsun…” demiyorlar. “Laf olsun, torba dolsun. İş olsun, gün dolsun.” nedir, bilmiyorlar. Ehil insan kimse, işi ona teslim ediyorlar. İşin başına geçenler de, aldıkları paranın hakkını tam veriyorlar. “Bugün bu işi yapalım, paraları kapalım, keyfimize bakalım. Yarına bir daha iş garantimiz

ALMANYA YOLLARI EVLÂDİYELİK Devamını Oku »

ÇİNLİ ÇALIŞIYOR

Japonya’da elektrikli tren, Çin’de en hızlı tren… O ülkelerde baştan başa her yer demiryolu… Dünya’nın en hızlı treninde iddialı olan sadece Japonya değil, Çin de yer alıyor. Yoktan yonga çıkarıyor insanlar… Çinli mühendisler beyin güçlerini birleştirmişler, dünyanın en hızlı trenini hayata geçirmişler. Bu trenin yol güzergâhında bulunan nehir üzerine de, en muhkem köprüyü inşâ etmişler. Müslüman olsalardı “Maşallah” diyecektim. Bari “Bravo” diyeyim. Çünkü çalışmalarına hayran kaldım. İltifatımı, beğenimi bir cümleyle olsun sunmasam olmaz. Biliyor musunuz, dünya üzerinde en az araç kullanımı olan yer Japonya imiş. Onca insanını demir ağlarla ve hızlı trenlerle bir yerden bir yere ulaştırıyor ülkeyi yönetenler… Tek

ÇİNLİ ÇALIŞIYOR Devamını Oku »

ANADOLU BASINI

Bölüm: 6 Ayfer Aytaç: “Anadolu Basını olmazsa olmazdır.” diyor… Anadolu basını, ulusal basın kadar önemlidir. Olmazsa olmazdır. Ulusal basın bile, Anadolu’da olup bitenleri yerel muhabirleri aracılığıyla dünyaya duyurmaktadır. Anadolu Basını bulunduğu yöre insanı için de çok gereklidir. Ancak Anadolu basını kaptı kaçtı gazeteciler değil, gerçek düşünür istiyor. Ciddiyet ve sorumluluk taşıyan kalemler istiyor. Çünkü Anadolu’muz dün olduğu gibi bu gün de huzur, kalkınma, insanlar arasında sevgi ve dayanışma bekliyor. Anadolu basını birbiriyle rekabet kadar, vereceği hizmette de dürüstlük ve vefakârlık istiyor. Bunu başaracak olan menfaat beklentisiz, özverili gazeteciler istiyor. Anadolu basını böyle gazetecilerle eski yüz akını geri istiyor. Günümüz nüfusu

ANADOLU BASINI Devamını Oku »

DEMEDEN EDEMEM

Millet, Allah’tan ev ister, araba ister… İş ister, eş ister… Ben vakti zamanında ar ettim; bunları istemek yerine akıl gücü, idrak ve ilim istedim. Bir kısmını verdi elhamdülillah… Lakin aklımın (Bazen duyma, yanlışı görme) düğmesini kapatmayı istemeyi unutmuşum. Şimdi sokaktaki kaldırım taşının bile yolsuzluk hikayesini taştan duyuyorum. “Kaldırımla kandırırlar…” diye, demeden edemem. Çünkü ben, güçlülerin yanında görünmekten değil, kimsenin görmediği bir yaraya merhem olabilmekten yanayım. Kötülere karşı kırık gönlüm, en çok incitilenin yanında durmayı bilir elhamdülillah… Bir süredir bazı zaruretlerden dolayı, gördüğüm, duyduğum yanlışlara sessiz kalmayı tercih eder odum. Sinir sistemim tahrip oldu. İnanın, meslek hayatım süresince “Hak yiyen” insanın

DEMEDEN EDEMEM Devamını Oku »

GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ

Genç adamın biri, dermiş ki babasına her gün: – “Benim de dostlarım var, hem de senin dostlarından çok…” Baba itiraz edermiş: – “Olmaz öyle çok dost… Hakikisi belki bir, belki iki; fazlasını bulamazsın hakiki dostun…” diye devamlı söylenirmiş… Derken, aralarında başlamış bir tartışma… Karar vermişler bir sınava… Dostun hakikisini anlamaya… Bir akşam bir koyun kesmişler ve koymuşlar çuvala… Baba demiş ki oğluna: – “Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna…” Oğul şöyle bir bakmış, çuvaldan kanlar damlamakta; sanki öldürmüşler de bir adamı, koymuşlar çuvala… Dıştan böyle sanılmakta… Delikanlı, dostunun -dostluğunu- ispat etmek için sırtlamış çuvalı, gitmiş en iyi bildiği dostuna…

GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ Devamını Oku »

EŞEK DEYİP GEÇMEYİN

Kur’an-ı Kerim’de “En çirkin ses, eşek sesidir.” (Lokman Suresi 19. ayet) şeklinde nitelendirilir. Bağırıp çağıran, yüksek sesle öfkesini kusanlara örnek temsilidir. Hatta Anadolu’da analar, gözünden yaş gelmeden etraf duysun gibisine ağlayan çocuklarına: “Eşşek gibi anırma!” derler. Oysa bilirler ki, eşeksiz de hiç kolay değildir işleri… Tarlaya, bahçeye onunla giderler, yüklerini onunla taşıtırlar. Çocuklarını, bebelerini onun üzerine sararlar. Ama yine de her olumsuzlukta eşeği örnek göstermekten geri durmazlar. “Oku baban gibi, eşek olma!” örnek misal… Her ne kadar insanoğlu türlü akılsızlıkları “Eşeklikle” nitelendirse de, en güzel gözlere sahip bu sevimli hayvan, yerine göre çoğu insandan daha akıllıdır. Allah’ın yarattığı doğrultuda kulluk

EŞEK DEYİP GEÇMEYİN Devamını Oku »

AKIL SIRRA ERMİYOR

TEKNOLOJİ İLERLEDİKÇE İNSAN GERİLİYOR… CÂHİLİYE DEVRİNE HIZLA GERİ GİDİYOR… Yaratılış îtibâriyle insanın vücudunda kara kara benler, simsiyah koca koca lekeler olsaydı; Allah böyle yaratsaydı, bunları kazıtmak için ömür boyu uğraşırdı insanoğlu… Veyahut bir sebepten dolayı dövülüp, yumrukla morartılsaydı vücutlarındaki bazı noktalar, dövünüp dururdu insanoğlu… Câhiliye devrinde yaparlarmış; insanlar birbirlerini tanımak yahut kaybetmemek için kaşlarına, burunlarına halka (Hızma) takarlarmış. Hani şu putlara tapındıkları dönemlerde -oralarına buralarına şuralarına- dövme yaparlarmış insan kısmı… Şimdiki “Modern çağ” da ise güya “Moda” diye yaptırıyorlar bazı insanlar… Rabbim nur gibi yaratmış, yaratılmış hallerini beğenmiyorlar hâşâ… Yüce Allah yarattığı kullarına dolu güzellikler vermiş lakin kuluna “Nefis” diye

AKIL SIRRA ERMİYOR Devamını Oku »

ŞÖHRET UĞRUNA

YAVRULARIMIZ, YARINLARIMIZ… GELECEĞİMİZE YAZIK EDİYORUZ… Adına “Sosyal medya” denilen internet ortamı paylaşımları zıvanadan çıkmış hallerde… Sonu nereye varır Allah bilir. Sanal mecrâ da olsa iyilikleri paylaşmak, dini bilgileri bilenin bilmeyene öğretmesi güzel elbette… Lakin iş bu ortamda tanınma, kıyısından köşesinden şöhret ummaya geldi miydi, vahimleşme başlamış demektir. Sokakta görse selam vermeyen yahut selam almayan insanlar, paylaşım sitelerinde sarmaş dolaş, can ciğer arkadaş… Oysa internette bulduğun “Kankin” makinenin düğmesini kapatınca yahut elektrikler kesilince internette kalır. Tıpkı yolda bulduğunun, yerde kaldığı gibi; alsan hayrı dokunmaz, günahı da cabasıdır. Ne hale gelindi böyle? İnsanlar o kadar haddi aşmış ki, masum yavrucaklarını bile bu

ŞÖHRET UĞRUNA Devamını Oku »

KAFALAR KARIŞIK

Bugün toplumumuza karamsar bir hava çökmüş, herkes her şeyden şikâyet ediyor. Evler, sokaklar, işyerleri, otobüsler, trenler hep şikâyetle dolu… Bu televizyona bile sıçrıyor. Orada da şikâyet şikâyet… Şikayetleri dinledikçe, kafalar kaynayan kazana dönüşüyor. O vakit o kafadan doğru düşünceye yönelik verim alınabilir mi? Şikayet etmekle ne değişiyor? Hiçbir şey… Bu kafa ile değişebilir mi? Hayır. Şikâyet ikliminden uzaklaşmadıkça, kimse olgunluğa giden yol­da bir adım bile atamaz. Doğru yolu bulup sâlimen gidemez. Şikâyet insanın elini kolunu bağlayan, ya­şama sevincini yok eden; insanı hayata, hatta kendine küstüren bir nevi hastalık gibidir. Kimi, kime şikâyet ediyoruz. Bazı kim­seler bu suretle sağa sola çatmakla,

KAFALAR KARIŞIK Devamını Oku »

BEŞERİZ ŞAŞARIZ

İnsanın başına bir dert gelince, kendi kendini kurtarmaya çabalar. Gayreti yetersiz kalınca, etrafından yardım istemeye başlar. Makam sahiplerine, zenginlere, hatırı sayılan kişilere ulaşmaya çalışır. Yetmez, türbelere gider. Dua eder, himmet ister. Hasta ise doktora gider, torbalarca ilaçla gezer. Bunlardan fayda görmediğini anlayınca adaklar adar, vaatler eder. Hocaya, falcıya gider. Yalanlarla dolandırılır. Bir netice alamayınca, nihayet Allah’a döner. İnsan eğer kendi işini yapabilseydi; hacıdan-hocadan umduğunu bulsaydı, müracaat ettiği kişilerden yardım alsaydı, Hakk’a hiç dönmeyecekti. En sonunda insan, aklı başına gelmiş olarak dua eder, gözyaşı döker, Allah’tan yardım diler. Bekler, bekler… “Olmuyor…” diyerek ondan da vazgeçer. “Ne yapsam boş…” der. Dua etmeyi

BEŞERİZ ŞAŞARIZ Devamını Oku »

BİR DEMİREL VARDI

Barajlar kralı Demirel… Parti lideri Demirel… Başbakan Demirel… Cumhurbaşkanı Demirel… Özünde, sözünde değişmeyen Demirel… Öz Anadolu çocuğu Süleyman Demirel… Kırk yıl ülke siyasetine damga vuran, ekonomisini yönlendiren şehrimin medâr-ı iftihârı bir Süleyman Demirel’di o… Zaman değirmeninin çarkları her önüne geleni öğütüyor. Kimler gelip gidiyor, gün geçince kimse bilmiyor. Şimdinin gençleri dünleri nereden bilecek? Anlatan olmasa kim kimi nasıl öğrenecek? Yahut yazılanı okumazsak fikrimiz nasıl oluşacak? Maalesef okumayı sevmeyen bir nesil var ama yine de ben diyeceğimi kalemim vasıtasıyla kısaca aktarayım. Bir köşede dursun, bulunsun… Evet gençler… Bugün-yarın genç olacaklar… Bu ülkeden bir “Çoban Sülü” geçti. Kendisi bu lakaba hiç gocunmadı.

BİR DEMİREL VARDI Devamını Oku »

error: Content is protected !!
Yukarı Çık