{ALLAH DOĞRUNUN YARDIMCISIDIR}

KUŞLAR VE BEN

HÂTIRALAR | |

Çocukluğumun geçtiği mahallemde bulunan Ulu Camiinin şadırvanında su içtikten sonra, bank üzerinde oturup soluklanırken, gözlerim karşıma denk düşen hükûmet binasının çatısına takıldı. Taş binanın küçük pencerelerinin pervazlarına onlarca kuş tünemiş, bana doğru bakışıyordu. Soğuktan üşümüş minik bedenleri, ısınmak için kendi kanatlarından medet umar gibi büzüşmüş vaziyetteydiler. Kesindi aç oldukları… Her yer de kar var kışın ortasında… Onlarsa saçaklarda, cam pervazlarında masum masum duruyorlardı. Bakışlarımla daldım gittim. Halleri zihnime yerleşti, aklımdan hiç çıkmadılar. Yeryüzünde evleri tarumar edilmiş, ortalıkta kalmış gibilerdi. Benim ömrümde yaşımın üstüne yaşlar birikmeden önce, hani o çocukluk mahallemde ben çocukken, çevremiz bu yaşımdaki gibi beton binalarla çevrili değilken,

KUŞLAR VE BEN Devamını Oku »

BİR GÜN

KISSALAR | |

Güzel bir vadinin kenarındaki yemyeşil bir köyde, yüzünde güneşin ve gülümsemenin derin izlerini taşıyan, çok çalışkan bir köylü adam yaşarmış. Temiz kalbi ve bilge ruhuyla çok sevilen bu adam, zamanla yaşlılıktan çalışamayacak hale gelmiş. Eşini de kaybedince, yaşamının kalan son yıllarını geçirmek üzere, oğlunun ve gelininin yanına sığınmış. Gelini çok huysuz bir kadınmış. Herkesle kavgalıymış. Çok sessiz ve sakin biri olmasına rağmen, yaşlı adamın varlığından rahatsız oluyormuş bu gelin… İkide bir kocasına: – “Bak, görüyor musun? Bu adam soframıza ortak oluyor. Hiçbir işe de yaramıyor. Bıktım artık… Ya ondan vaz geçersin ya da benden!” diyormuş. Yaşlı adamı her daim, gözleri

BİR GÜN Devamını Oku »

BİR AŞK HİKAYESİ

EDEBÎ YAZILAR | |

Zamanın henüz adını koymadığı, rüzgârın da taşların da sırrını kendi içinde sakladığı, dağların arkasında unutulmuş ıssız bir vadi vardı. Bu vadide ne bir insan ayağının izi ne de dünyalık bir ses yankılanırdı. Orada her şey, kendi doğasının en saf hâliyle var olurdu. Vadinin tam orta yerinde, toprağın en derin damarlarından süzülen bir suyun kenarında, bütün ihtişamıyla bir “Gül” uyanırdı her seher… O gül ki, rengini şafak sökerken gökyüzünün duyduğu o mahcup kızıllıktan alırdı. Sabahın ilk çîresi yapraklarına dokunduğunda, dünya onun etrafında döner, toprak sanki onun nefesiyle uyanırdı. Ve o gülün ezelî bir sevdalısı vardı; adı yalnızlıkla anılan ama aslında yalnızlığın

BİR AŞK HİKAYESİ Devamını Oku »

ÖĞRETMEN BABAM

HÂTIRALAR | |

Muhterem babacığım bir devir öğretmenlik yapmış… İstanbul’da üniversite son sınıfta okurken, yarıda bırakmış eğitimini… Çünkü o yıllarda devletin Latin alfabeyi öğretecek bilen gençlere ihtiyacı varmış… İlk öğretmenlik tercihini de kendi şehrinde, evine hayli uzak kırsal bir okuldan yana yapmış. O yıllar, 1940’lı yılların başları… Büyük şehirler; modern giyimli, asrî olarak adlandırılan insanlarla dolu… Babam da İstanbul’da onların arasında yaşamış, her gün bir yerde gününü gün ederek modernliğin tadını çıkarmış. Zaten babam çocuk yaşında memleketinden ayrılmış. Öksüz kalınca, üvey anne yanında yapamamış, ilkokulun akabinde İzmir’e halasının yanına gitmiş. Orta ve lise eğitimini İzmir’de, yüksek tahsilini İstanbul’da devam ettirirken; halkın üst tabakası

ÖĞRETMEN BABAM Devamını Oku »

ANALARI AĞLATMAYIN

PUSULA | |

Cennet, idrak edemediğimiz bir huzur mekânı… Rahatlığa revan olmak için renklerimizin hep gül pembesi olması gerekir. Siyah ruhlara kapalıdır cennet bahçeleri; siyahlar cehenneme uygun düşer. Cennete gitmek için uçak, tren, otobüs biletine gerek yoktur. Oraya alınacak biletin biletçisi analardır. Anayı mutlu etmekten, gönlünü kazanmaktan, anayı üzmemekten, anaya gözyaşı döktürmemekten geçer cennetin yolu… Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed (s.a.s) bunu belirtmek için şöyle söylemiştir: “Cennet anaların ayağının altındadır.” Bu sözün özü anaları üzmemek, hoşnut etmektir. Hoş edilen ana da vatana millete boş insanlar yetiştirmemiş olur. Zaman değişmektedir. Yeni zamanın gerisinde kalmış olan analar, her zaman haklı olmayabilir. Fakat hayırlı evlat, anayı her

ANALARI AĞLATMAYIN Devamını Oku »

ALMANYA YOLLARI EVLÂDİYELİK

GÜNLÜK YAZILAR | |

Almanlar, ikinci cihan harbi sonrası bunalıma girmeyip, güçlenmiş bir ülke… Her işleri sağlam… İnsanları iş kaytarma bilmiyorlar. “Allah rızası için” sözüne bizden çok kıymet veriyorlar. Allah’ın razı olacağı şekilde iş görüyorlar. Oysa onların çoğu Müslüman değil… Hile hurda bilmiyorlar, vatandaşlarını kandırmıyorlar. Torpille işe adam almıyorlar, işe göre adam buluyorlar. İhalelere fesat katmıyorlar, yandaşa arkalık yapmıyorlar. “Olsun da, nasıl olursa olsun…” demiyorlar. “Laf olsun, torba dolsun. İş olsun, gün dolsun.” nedir, bilmiyorlar. Ehil insan kimse, işi ona teslim ediyorlar. İşin başına geçenler de, aldıkları paranın hakkını tam veriyorlar. “Bugün bu işi yapalım, paraları kapalım, keyfimize bakalım. Yarına bir daha iş garantimiz

ALMANYA YOLLARI EVLÂDİYELİK Devamını Oku »

ÇİNLİ ÇALIŞIYOR

GÜNLÜK YAZILAR | |

Japonya’da elektrikli tren, Çin’de en hızlı tren… O ülkelerde baştan başa her yer demiryolu… Dünya’nın en hızlı treninde iddialı olan sadece Japonya değil, Çin de yer alıyor. Yoktan yonga çıkarıyor insanlar… Çinli mühendisler beyin güçlerini birleştirmişler, dünyanın en hızlı trenini hayata geçirmişler. Bu trenin yol güzergâhında bulunan nehir üzerine de, en muhkem köprüyü inşâ etmişler. Müslüman olsalardı “Maşallah” diyecektim. Bari “Bravo” diyeyim. Çünkü çalışmalarına hayran kaldım. İltifatımı, beğenimi bir cümleyle olsun sunmasam olmaz. Biliyor musunuz, dünya üzerinde en az araç kullanımı olan yer Japonya imiş. Onca insanını demir ağlarla ve hızlı trenlerle bir yerden bir yere ulaştırıyor ülkeyi yönetenler… Tek

ÇİNLİ ÇALIŞIYOR Devamını Oku »

ANADOLU BASINI

MESLEKÎ YAZILAR | |

Bölüm: 6 Ayfer Aytaç: “Anadolu Basını olmazsa olmazdır.” diyor… Anadolu basını, ulusal basın kadar önemlidir. Olmazsa olmazdır. Ulusal basın bile, Anadolu’da olup bitenleri yerel muhabirleri aracılığıyla dünyaya duyurmaktadır. Anadolu Basını bulunduğu yöre insanı için de çok gereklidir. Ancak Anadolu basını kaptı kaçtı gazeteciler değil, gerçek düşünür istiyor. Ciddiyet ve sorumluluk taşıyan kalemler istiyor. Çünkü Anadolu’muz dün olduğu gibi bu gün de huzur, kalkınma, insanlar arasında sevgi ve dayanışma bekliyor. Anadolu basını birbiriyle rekabet kadar, vereceği hizmette de dürüstlük ve vefakârlık istiyor. Bunu başaracak olan menfaat beklentisiz, özverili gazeteciler istiyor. Anadolu basını böyle gazetecilerle eski yüz akını geri istiyor. Günümüz nüfusu

ANADOLU BASINI Devamını Oku »

DEMEDEN EDEMEM

GÜNLÜK YAZILAR | |

Millet, Allah’tan ev ister, araba ister… İş ister, eş ister… Ben vakti zamanında ar ettim; bunları istemek yerine akıl gücü, idrak ve ilim istedim. Bir kısmını verdi elhamdülillah… Lakin aklımın (Bazen duyma, yanlışı görme) düğmesini kapatmayı istemeyi unutmuşum. Şimdi sokaktaki kaldırım taşının bile yolsuzluk hikayesini taştan duyuyorum. “Kaldırımla kandırırlar…” diye, demeden edemem. Çünkü ben, güçlülerin yanında görünmekten değil, kimsenin görmediği bir yaraya merhem olabilmekten yanayım. Kötülere karşı kırık gönlüm, en çok incitilenin yanında durmayı bilir elhamdülillah… Bir süredir bazı zaruretlerden dolayı, gördüğüm, duyduğum yanlışlara sessiz kalmayı tercih eder odum. Sinir sistemim tahrip oldu. İnanın, meslek hayatım süresince “Hak yiyen” insanın

DEMEDEN EDEMEM Devamını Oku »

GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ

KISSALAR | |

Genç adamın biri, dermiş ki babasına her gün: – “Benim de dostlarım var, hem de senin dostlarından çok…” Baba itiraz edermiş: – “Olmaz öyle çok dost… Hakikisi belki bir, belki iki; fazlasını bulamazsın hakiki dostun…” diye devamlı söylenirmiş… Derken, aralarında başlamış bir tartışma… Karar vermişler bir sınava… Dostun hakikisini anlamaya… Bir akşam bir koyun kesmişler ve koymuşlar çuvala… Baba demiş ki oğluna: – “Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna…” Oğul şöyle bir bakmış, çuvaldan kanlar damlamakta; sanki öldürmüşler de bir adamı, koymuşlar çuvala… Dıştan böyle sanılmakta… Delikanlı, dostunun -dostluğunu- ispat etmek için sırtlamış çuvalı, gitmiş en iyi bildiği dostuna…

GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ Devamını Oku »

EŞEK DEYİP GEÇMEYİN

GÜNLÜK YAZILAR | |

Kur’an-ı Kerim’de “En çirkin ses, eşek sesidir.” (Lokman Suresi 19. ayet) şeklinde nitelendirilir. Bağırıp çağıran, yüksek sesle öfkesini kusanlara örnek temsilidir. Hatta Anadolu’da analar, gözünden yaş gelmeden etraf duysun gibisine ağlayan çocuklarına: “Eşşek gibi anırma!” derler. Oysa bilirler ki, eşeksiz de hiç kolay değildir işleri… Tarlaya, bahçeye onunla giderler, yüklerini onunla taşıtırlar. Çocuklarını, bebelerini onun üzerine sararlar. Ama yine de her olumsuzlukta eşeği örnek göstermekten geri durmazlar. “Oku baban gibi, eşek olma!” örnek misal… Her ne kadar insanoğlu türlü akılsızlıkları “Eşeklikle” nitelendirse de, en güzel gözlere sahip bu sevimli hayvan, yerine göre çoğu insandan daha akıllıdır. Allah’ın yarattığı doğrultuda kulluk

EŞEK DEYİP GEÇMEYİN Devamını Oku »

AKIL SIRRA ERMİYOR

PUSULA | |

TEKNOLOJİ İLERLEDİKÇE İNSAN GERİLİYOR… CÂHİLİYE DEVRİNE HIZLA GERİ GİDİYOR… Yaratılış îtibâriyle insanın vücudunda kara kara benler, simsiyah koca koca lekeler olsaydı; Allah böyle yaratsaydı, bunları kazıtmak için ömür boyu uğraşırdı insanoğlu… Veyahut bir sebepten dolayı dövülüp, yumrukla morartılsaydı vücutlarındaki bazı noktalar, dövünüp dururdu insanoğlu… Câhiliye devrinde yaparlarmış; insanlar birbirlerini tanımak yahut kaybetmemek için kaşlarına, burunlarına halka (Hızma) takarlarmış. Hani şu putlara tapındıkları dönemlerde -oralarına buralarına şuralarına- dövme yaparlarmış insan kısmı… Şimdiki “Modern çağ” da ise güya “Moda” diye yaptırıyorlar bazı insanlar… Rabbim nur gibi yaratmış, yaratılmış hallerini beğenmiyorlar hâşâ… Yüce Allah yarattığı kullarına dolu güzellikler vermiş lakin kuluna “Nefis” diye

AKIL SIRRA ERMİYOR Devamını Oku »

error: Content is protected !!
Yukarı Çık