BÖYLE BİR DOSTUNUZ OLSUN…
SİZİN OLDU MU?
YA DA BÖYLE BİR İNSANI HİÇ TANIDINIZ MI?
– Daima düşünceliydi.
– Susması konuşmasından uzun sürerdi.
– Lüzumsuz yere konuşmazdı.
– Konuştuğunda ne fazla ne de eksik söz kullanırdı.
– Dünya işleri için kızmazdı.
– Kendi şahsı için öfkelenmez ve asla kimseden öç almayı düşünmezdi.
– Hiç kimseye kötü söz söylemezdi.
– Affetmeyi severdi. İntikam peşinde olmazdı.
– Düşmanlarını affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer verirdi.
– Kimseyle çekişmezdi.
– Boş şeylerle uğraşmazdı.
– Dostlarına “Dünyada garip bir kimse, yahut bir yolcu gibi olun.” derdi.
– Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı.
– Fakir-zengin ayırımı yapmazdı.
– Dostlarını varlıklarına göre değerlendirmezdi.
– Dürüstlüğü severdi, yalanı hiç sevmezdi.
– Gönül kırmazdı. Gönüllere girmeyi severdi.
– Sade ve temiz kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı.
– Birisiyle konuşurken yüzünü başka yöne çevirmezdi.
– Kendisi için ayağa kalkılmasını sevmezdi.
– Umanı, umutsuzluğa düşürmezdi.
– Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı.
– Kimsenin kusurunu araştırmazdı.
– Kimseye, hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi.
-Yanında olmayanın arkasından konuşmayı sevmezdi.
-Yanında en son konuşan kimseyi, ilk önce konuşan gibi dikkatli dinlerdi.
– Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi.
– Her zaman ağır başlıydı.
– Herkesin anlayacağı dilde, tane tane konuşurdu.
-Yürürken beraberindekilerin önünde yürümezdi.
– Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi.
– Dostlarını sıklıkla ziyaret eder, onlara şakalar yapardı.
– Kendi işini kendi yapardı.
– Az yer, çok verirdi.
– Sabahları evden çıkarken tüm insanlar için dua ederdi: “İlahi! Doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan; saygısızlık etmek ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım.” derdi.
– Sıradan değildi ama sıradan insanlar gibi yaşardı.
O, HAZRETİ MUHAMMED ( sallallahu aleyhi ve sellem) idi. İzini sürmek, kendisine layık ümmet olmak duası ile…
Ayfer AYTAÇ