ÇOCUKLUĞUM NEREDE
Sene 1979… Ufak tefek taşlarla bezeli yolda, güneşin parıltısı altında günlük rutinimle yürüyorum. – “Ayferrr, Ayferrrr, Ayferrrrr!” Bu benim ismim… Biri benim adımı çağırıyor ama hayır hayır ben değilim kesinlikle… Avazın ardında bir erkek sesi… Üstelik bir adamın adımı anmayacağı, beni kimsenin tanımadığı bir şehirde, bir sokakta yürüyorum. İsmimi çağırmaya devam ediyor ses: – “Ayferr, hey Ayferrr! Durur musun biraz?” Yine duymazdan geliyorum. “Bursa’da başka Ayfer mi yok canım, yürü git…” diye kendime komut veriyorum. Lakin sesin tonu yükselince duruyorum. Belki banadır, diyorum zayıf bir ihtimal de olsa… Durup bakınıyorum etrafa… Ses dört katlı bir apartmanın terasından geliyor. Terastan bir
ÇOCUKLUĞUM NEREDE Devamını Oku »