GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ
Genç adamın biri, dermiş ki babasına her gün: – “Benim de dostlarım var, hem de senin dostlarından çok…” Baba itiraz edermiş: – “Olmaz öyle çok dost… Hakikisi belki bir, belki iki; fazlasını bulamazsın hakiki dostun…” diye devamlı söylenirmiş… Derken, aralarında başlamış bir tartışma… Karar vermişler bir sınava… Dostun hakikisini anlamaya… Bir akşam bir koyun kesmişler ve koymuşlar çuvala… Baba demiş ki oğluna: – “Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna…” Oğul şöyle bir bakmış, çuvaldan kanlar damlamakta; sanki öldürmüşler de bir adamı, koymuşlar çuvala… Dıştan böyle sanılmakta… Delikanlı, dostunun -dostluğunu- ispat etmek için sırtlamış çuvalı, gitmiş en iyi bildiği dostuna…
GERÇEK DOSTLUĞUN HİKAYESİ Devamını Oku »