Cennet, idrak edemediğimiz bir huzur mekânı… Rahatlığa revan olmak için renklerimizin hep gül pembesi olması gerekir. Siyah ruhlara kapalıdır cennet bahçeleri; siyahlar cehenneme uygun düşer.
Cennete gitmek için uçak, tren, otobüs biletine gerek yoktur. Oraya alınacak biletin biletçisi analardır. Anayı mutlu etmekten, gönlünü kazanmaktan, anayı üzmemekten, anaya gözyaşı döktürmemekten geçer cennetin yolu…
Peygamber Efendimiz Hazret-i Muhammed (s.a.s) bunu belirtmek için şöyle söylemiştir:
“Cennet anaların ayağının altındadır.”
Bu sözün özü anaları üzmemek, hoşnut etmektir. Hoş edilen ana da vatana millete boş insanlar yetiştirmemiş olur.
Zaman değişmektedir. Yeni zamanın gerisinde kalmış olan analar, her zaman haklı olmayabilir. Fakat hayırlı evlat, anayı her konuda haklı bilir. Gönlünü incitmez. Onu kendisinden mahrum bırakmaz. Yanında yoksa da sıklıkla ziyaret eder. İhtiyacı var mı, sorar.
Ana sevmeye, hürmet edilmeye değerdir. Yaşamı süresince o kadar çok çekmiş, o kadar çok sevmiştir ki; analara başka türlü davranış beklenemez. Lakin analarımız da kendilerine verilen bu değer ve ikramla şımarmamalıdır. Dediğim dedik, inatlaşmasında olmamalıdır. Ağırlığında durmalıdır.
Ana-evlat, gelin-damat herkes haddini bilmelidir. Ana, doğurduklarının kendisine saygı göstermesini istiyorsa, o edebi baştan çocuklarına vermelidir.
Nasıl, sorusunun cevabı da Kuran-ı Kerim’in içinde bulunur. Abdestini alacaksın; sonrada o yüce kitabı eline alıp, içine sindirerek, en saf hallerinle okuyacaksın. Durup, düşünüp bir daha okuyacaksın. Sonra öğrendiklerini önce kendin tatbik edeceksin. Çocukların bir görecek, Kur’an okudukça analarında nasıl bir değişiklik olduğunu… Merak edip soracaklar… Ya da sen sormalarını beklemeden anlatacaksın, analığın kutsallığını ve bir evladın anaya davranışlarındaki vazifelerini…
Bunu küçükten bellerse çocuk, büyüdüğünde unutan olmaz. Öğrettiğinle kalmayacaksın. Çocuğuna, Kur’an okumaları konusunda da teşvik edeceksin. Hatta Arap harfleriyle öğrenmeleri için küçük yaşta bunun da eğitimini aldıracaksın. Doğruları okuyup öğrenecek, iyiliği bilecek ve bildiğini uygulayacak çocuk ki, Allah’ına ve ana-babasına ve insanlığa layık olabilsin. İnsanlığın kıymetini gerektiğince değerlendirsin.
Tarlada domates değil, çocuk yetiştiriyoruz. Çocuğa vereceğimiz en özenli bakımda, Kur’an edebine öncelik verilmelidir.
Ayfer AYTAÇ