Evvelâ bir iki kelamla da olsa, olması gerekeni deyivereyim. Tasarruf, aileden başlar. Aile tasarruf edecek, devlet tasarruf edecek ki, ülke kalkınsın. Gereksiz harcamalar, gereksiz masraflar, gereksiz yeme-içmeler devleti de batırır, aileyi de batırır.
Bir de -çok matahmış gibi- lüzumsuz etkinlikler ve geziler yapılıyor; dünyalık için ahiret yurdu unutuluyor. Demedi demeyin…
Gelelim kıssamıza…
Memleketin birinde zevk-i safa içinde yaşayıp, halkını hiç düşünmeyen bir kral varmış. Hazinede para tükenmeye başlayınca kral demiş ki:
– “Bütçede açık var, gelenden geçenden vergi alın!”
Salmış adamlarını, onlarda gelenden geçenden para almaya başlamışlar…
Kral bakmış ki kimseden ses çıkmıyor:
– “Vergileri ikiye katlayın.” demiş.
Yine bakmış kral ve yine millet kuzu kuzu ödüyor vergileri… Bu sefer:
– “Kimsenin sesi çıkmıyor, dörde katlayın.” demiş.
Hakikaten yine kimse itiraz etmiyor; kendi ihtiyaçlarından vazgeçip, istenilen vergiyi herkes ödüyor.
Kralın kimsenin ses çıkarmamasına canı sıkılmış. Bir yandan da sarayın kasaları para dolduğundan pek seviniyormuş…
– “Bu sefer vergiyi ona katlayın… Bir de üstüne sopayla dövün!” emrini vermiş.
Uygulama başlamış… Hem on kat parayı alıyorlar hem de veriyorlar sopayı… Kimseden gık çıkmıyor. Kral delirecek…
– “Bu sefer yirmi katına çıkarın parayı, sopaları da kalınlaştırın.” talimatını vermiş.
Ertesi sabah yine kimseden -tık- yok… Yirmi kat parayı ödüyor, sopayı da yiyorlar. Ne itiraz var, ne isyan… Kral çıldıracak… İnanamıyor halkın tepkisizliğine…
En sonunda dayanamayıp toplamış ahaliyi… Kral:
– “Ey ahali! Sizlerden fahiş vergi alıyorum, üstelik üstüne dayak yiyorsunuz. Benim bile kanıma dokundu artık, yok mu itirazı olan?”
Kalabalığın içinden bir kişi el kaldırır… Kral sevinir… “Nihayet bir itirazı olan çıktı.” diyerek söz hakkı verir. Adam:
– “Kralım! Sopa sırasında uzun kuyruklar oluyor, çok bekliyoruz. Sopalı memur sayısını arttırsanız olmaz mı?” der.
Kıssa bizden, hisse almak sizden…
Ayfer AYTAÇ