GÜNLÜK YAZILAR

NEREDEN NEREYE

Yaradan’dan dolayı yaratılmışı seveceğiz… Son otuz kırk sene içerisinde nerelerden nerelere geldik. Çoğunlukla iyi insanlardık, insanlığımızı betonlar arasında bıraktık. Tıkıldık apartman katlarına; tabiatın güzelliğini unutur olduk. Öfkeye büründük, şiddeti saadetin yerine koyduk. Komşuyla selamlaşmalar, hatır sormalar, bol gülümsemeli, göz göze sohbetler kayboldu. Ülkem çok konuda değişime uğradı. Peki bu hızlı değişimden hayvanlar nasıl nasiplendi? Maziye bir bakıverelim… Yakın geçmişte belediyelerde köpek itlaf ekibi bulunurdu. Kendi yöremden biliyorum. Bu birimdeki görevliler sabahın erken saatlerinde, henüz insanlar derin uykularındayken şehrin sokak aralarında dolaşarak, başı boş gezen köpekleri vururlar, kafalarını keserek belediyeye getirirler, kelle başına ücretlerini alırlardı. (Vahşet elbette ama maalesef öyleydi.) Sabah

NEREDEN NEREYE Devamını Oku »

KISSADAN HİSSE

Bir kaç gün sonra unutulacak, belki de gülünüp geçilecek gereksiz konular için insanca konuşmak varken münakaşa yapmak niyedir? Bu soruma doğru cevap verebilen hiç olmadı. Öfkeli milletiz vesselam… Büyüklerimizden öğrendiğimize göre kıssalardan pay almasını bilenler, bir nebze olsun öfkelerini frenleyenler oluyormuş. Bakalım kıssa ne der, hissemize düşeni kapalım.. Ormanda tilki ile eşek beraber geziyorlarmış. Etrafı seyrederek tatlı tatlı sohbet ediyorlarmış. Sohbet o kadar koyulaşmış ki, ne kadar yürüdüklerinin farkında bile değillermiş. Birden önlerine sulak bir alan çıkmış. Bu alanda bir ota rastlamışlar. Eşek otun kırmızı olduğunu iddia etmiş. Tilki: – “Hayır yeşil” demiş. Az önceki güzel sohbetlerinin yerini iddialaşma almış.

KISSADAN HİSSE Devamını Oku »

KARA TREN GELMEZ OLDU

1938 yılında Isparta’ya çok büyük bir hizmet geldi. “Kara Tren“… O yıllarda doğru dürüst yol yok, iz yok. Adeta dikiş ipliği gibi incecik yollarda daha çok atlı arabalar, faytonlar görülüyor. Yine o yıllarda ‘tır’ı bilen yok, küçücük kamyonlarla acayip tenenzüler (taksiler) tek tük de olsa Isparta’ya şimdiki yollardan değil, Baladız (Gümüşgün) yakınlarından, Fandas köyünü silme geçerek, meşhur “Kağnı Beli”ni kazasız belasız atlatabilenler Isparta’ya salimen gelirlerdi.1938 yılına gelinceye kadar Isparta’ya tren yolu ve tren seferide yoktu. Gerçi tren yolu Eğirdir’e kadar uzanıyordu ama Isparta’ya en yakın istasyon Kuleönü İstasyonu ya da Bozanönü’ydü.O yıllar Bozanönü ‘ne de yol yoktu. Her iki istasyona

KARA TREN GELMEZ OLDU Devamını Oku »

ZAMLI ZAMANLAR

Neyi hak ediyorsak onu buluruz. Hak etmek istemiyorsak yoruluruz. Kış mevsimine kadem basmadan fırtınaya, tipiye tutulduk bile… Ekim ayı gireli beri zam yağmurları sağanak halinde tepemizden aşağı yağıyor. “Nasıl Korunacağız”a maalesef çözüm önerilemiyor, üretilemiyor. Akla, hayale getirebileceğimiz her şey zamlı. çay, simit bile zamlandı. Mümkün değil bir kazançla ev dönmez. Bu zamların karşısında asgari geliri olan, öksüzü, yetimi bulunan, onların da aylığıyla hayata tutunmaya çalışan aileler bile dayanamaz. Ölmeseler de sürünürler. Ya hiç geliri olmayanlar ne yapacak? Kimi kimsesi bulunmayanlar, hangi nefesle soluk alacak? İş verenlerin vergi artışlarından falan söz etmeyeceğim. Onların yolunu muhasebeciler bulup ayarlamayı ona göre yapıyorlar. Yani

ZAMLI ZAMANLAR Devamını Oku »

SİMİTLER DEĞİL İNSANLAR GEVREK

Rabbim insanlık yolundan ayırmasın… Dünya korku ya da korkutma yeri değildir. Lakin duyduklarımızdan, gördüklerimizden korkusuz geçirdiğimiz bir günümüz bile yok. Acabalarla, endişelerle güzelim anlarımızı ezaya döndürüyoruz. Etrafımızdaki insanların pek çoğu barut fıçısı adeta. Gözünün üzerinde kaşın var, diyecek olsak patlayıverecekler gibi… Önceki gün şehrimin bir ara sokağındaydım. Karşılaştıklarıma selam vererek yürüyordum. Dürüst olmak gerekirse çoğunluktan selamıma karşılık bulamıyordum. Tahammülsüzlük halleri, tahrik bekler sıfatları beni ürkütüyor. Gördüğüm ve güzel bulduğum yüzlerde gülümsemenin ‘g’si bile yok, bir telaşla gelip geçiyorlar sokaktan. Bu süreçte benim yanım sıra oldukça rahatsız edici bir sesle bağırarak biri çıkıyor aralık bir kapıdan yoluma. Meczup görünümlü genç bir

SİMİTLER DEĞİL İNSANLAR GEVREK Devamını Oku »

KEKİK NEDİR

Kekiğe ilgi duyan alternatif tıpla ilgili bir halk hekimi, kekiği araştırmaya başlar. Kekikle ilgili çalışmalar yaparken kekiğin öldürmediği bir tek mikrop, bakteri, virüs olmadığını fark eder. Kekik mikrop öldürücü özelliği ile antiseptik, anti mikrobik bir bitkidir. Ayrıca içeriğindeki maddelerle vücutta hücre koruma sistemlerini güçlendirmesiyle antioksidan, kanser oluşumunu engellemesiyle anti kanserojen, her türlü karın ağrısı ve gaz giderici özelliği ile anti spazm ve romatizmal hastalıkları iyileştirmesiyle, diyabet hastalığını engellemesiyle anti diyabetik ve vücuttaki kolesterol oranını ayarlamasıyla anti kolesterin özellikler taşımaktadır. Bu özellikleri ile kekik, yaşlılığı geciktirmekte, tümör oluşumunu engellemekte, şeker hastalığına iyi gelmekte ve gıdaların bozulmasın doğal yolla engellemektedir. FAYDALARI: –

KEKİK NEDİR Devamını Oku »

SÜTÇÜLER’İN KEKİĞİ

SÜTÇÜLERİN KEKİĞİ MEŞHUR… YOKSA ŞÖYLE Mİ DEMELİYİM,SÜTÇÜLER İLÇEMİZ YAKIN ZAMANA KADAR KEKİĞİYLE VE KEKLİĞİYLE MEŞHURDU..! Sütçüler, Isparta ilinin güneydoğusunda yer alan, Konya, Antalya ve Burdur illerine sınırı olan düne kadar ahalisinin hayvancılıkla uğraştığı bir ilçedir. İlçenin pınarları olsa da toprakları dağlık ve engebelidir. Bu sebepten daha çok hayvan yetiştiriciliği ile geçimini sürdürür ilçe sakinleri. Suyun bol bulunduğu bölgenin dağlarında Allah’ın lütfuyla yetişen tazecik kekikleri yiyerek beslenen hayvanların eti, sütü bir başka lezzetli bilinir. Bu kekiklerin kokusuyla mest olan kekliklerin yuvaları da ilçenin çevresinde sıklıkla görülürdü. Avcılar gönül yorgunluklarını gidermek için dağlara keklik kovalamaya koşarlardı. Günümüzde dağlardan kekikler kökletilmiş, dolayısıyla avcıdan

SÜTÇÜLER’İN KEKİĞİ Devamını Oku »

KABUNE YEMEĞİ NEDİR

BÖLÜM 2 “Gı Bu Ne” / Kabune… Helva, irmikle şeker karışımına deniliyor da peki “Kabune nedir?” diyecek olanlara, bir önceki yazımızda bol etli ve nohutlu pirinç pilavı olduğunu belirtmiştik. Bu yazımda da Kabune’nin neden kabune denilmişliğine cevap arayalım. Eski zaman Isparta”sında oğlunu yeni evlendirmiş bir kaynana, gelininin maharetini ölçmek için onu evde yalnız bırakıp komşuya geçmiş. Evden çıkarken de gelinine: – “Bak hele, ben gomşuya geçiyom. Aaşam gocan gelince önüne gonacak aş yok, deverem. Sen bi şeyle gayırısın gari” demiş, gitmiş… Yeni gelin mutfağa bir bakmış, pişirilmeye değer miktarda malzeme yok. Tel dolapta, bakır sahan içinde biraz et, bir tasın

KABUNE YEMEĞİ NEDİR Devamını Oku »

KAVURMA-KAPAMA-HELVA

BÖLÜM 1 Benim şehrimin düğünlerinin, mevlidlerinin ve resmi toplantılarının değişmez yemekleri; kavurma, helva, kabune’dir. Yöre halkım bu lezzetli yemekler yoksa, düğüne düğün demez. “Hediye bahanesi için yapılmış eğlence…” diye adlandırır. Ve yakın akrabada olsa, sıradan bulduğu düğüne, ya bir bahene bulur gitmez, yahut öylesine görünür gelir. Düğüne götürülen hediyeyi de ikram edilecek yemek belirler. Ne yazık ki kuru fasulye-pilavın hediyesi, bir cam kaseden öteye geçemez. Zira bu yemekler herkesin evinde sıklıkla piştiğindendir. Düğün yemeği, düğün yaptığına değmelidir. Kavurmalı, helvalı ve kabuneli düğün yemeklerine götürülen hediyeler gönülden kopmanın ötesinde, her görenin beğeneceği “Vay canına, çok hoş” diyeceği, zevke hitap eden değerde

KAVURMA-KAPAMA-HELVA Devamını Oku »

İNSANLIĞIMIZ İNLİYOR

Bu ülkenin insanı, böyle mi olmalı? Mutluluğun ve öfkenin küçüğü büyüğü olmaz. Küçücük şeylerle insanlar sevinebilirken, ufacık bir öfke, anında zehir içme kıvamına getirebilir insanları… İnsan ruhu hassastır, bu yüzden gün içinde alınganlığının tuttuğu olur. Hele ki şu âhir zamanda yaşandığından ve hele ki hoşgörünün hızla uzaklaştığı dönemlerde bulunulduğundan yüzler çoğunlukla asık, herkes birbirine karşı çekememezlik dürtüsünde, kıskançlıklar epeyce hâsıl vaziyettedir. “Makama ben geleyim, sen gelme. Ben iyi yiyip içeyim, sen yoksullukla sürün. Rab bana, hep bana.” düşüncesi, bizi biz olmaktan başka yöne çekiyor. Neredeyse herkes sinir küpü, dert sahibi, müsâmahasız duruma geldi/getirildi toplum… Hâlbuki devir değişmiş olsa da insanlık

İNSANLIĞIMIZ İNLİYOR Devamını Oku »

İNSAN OLMAK

Ne İçimizdeki Âleme Sığabiliyoruz, Ne Dışımızdaki Dünyaya… Zira fıtratımıza göre yaşamıyoruz. Yaratılışımız, Rahmanidir. Sevgi, barış ve iyilikler üzerinedir. Yaşantımızsa kötülüğe yöneliktir, zira şeytanidir. Bunun farkına varmayı kendimize bir hatırlatabilsek, özümüzdeki güzellikleri öğrenmiş, ortaya çıkarmış ve uygulamaya koyulmuş olacağız. Çoğumuzun bildiğini ama umursamadığını kısaca hatırlatmak istedim. Yaratılanla iyi geçinelim, iyilik bulalım. Maneviyatımızda huzurlu olalım temennisiyle… İnsan olmak yaradılışımız gereğidir.İnsan olmanın özelliği, özellikleri vardır.İnsan olmaya bizi Allah layık kılmıştır.İnsan olmanın güzellikleri vardır.İnsan olan sevginin gücünü, vicdanın değerini bilendir.İnsan olmaya çabalayalım…İnsan kalmaya gayret edelim.İnsan olmayı becerebilirsek,İnsanca yaşamanın nasılını da biliriz.İnsanca yaşamak biraz saygı, çokça sevgi ve biraz da hoşgörüden geçer.İnsan olmak için para

İNSAN OLMAK Devamını Oku »

VAHİM VAZİYETLER

İlim adamları önde, siyasiler arkadayken ülkemiz, ulusumuz hep ilerlemişiz… Ne zaman ki siyasiler öne çıkmış, ilim adamları geride kalmış… Dalkavuklar, yağdanlıklar siyasilerin yanında yer almış… O zaman ülkemize bir şeyler doğru diye sunulmuş, lakin hep yanlış olmuş. Günümüz şartlarına bakar mısınız; neredeyse çoğunluğa yakın insan, adına sosyal paylaşım dedikleri sitelerden çıkmıyor. Radyo, gazete, televizyon çalışanları kısaca yayıncılar bile akılları o sitelere takılı yaşıyor, oralara göre gününü şekillendiriyor. Bazen de yönünü şaşıyor. Ünlüleri hiç konu etmiyorum artık… Onlarda da hastalık haline dönüşmüş, tıklanma ölçümleri, abone sayıları… Her biri sosyal platform kafalı… Acile ulaştırılması gereken vahim takıntılı hasta konumundalar. Reyting takıntınız, paylaşım

VAHİM VAZİYETLER Devamını Oku »

error: Content is protected !!
Yukarı Çık