YAVRULARIMIZ, YARINLARIMIZ… GELECEĞİMİZE YAZIK EDİYORUZ…
Adına “Sosyal medya” denilen internet ortamı paylaşımları zıvanadan çıkmış hallerde… Sonu nereye varır Allah bilir. Sanal mecrâ da olsa iyilikleri paylaşmak, dini bilgileri bilenin bilmeyene öğretmesi güzel elbette…
Lakin iş bu ortamda tanınma, kıyısından köşesinden şöhret ummaya geldi miydi, vahimleşme başlamış demektir. Sokakta görse selam vermeyen yahut selam almayan insanlar, paylaşım sitelerinde sarmaş dolaş, can ciğer arkadaş…
Oysa internette bulduğun “Kankin” makinenin düğmesini kapatınca yahut elektrikler kesilince internette kalır. Tıpkı yolda bulduğunun, yerde kaldığı gibi; alsan hayrı dokunmaz, günahı da cabasıdır.
Ne hale gelindi böyle?
İnsanlar o kadar haddi aşmış ki, masum yavrucaklarını bile bu ortamlarda sergiliyorlar. Kuşun kanadından bile korunması gereken, “Maşallah” dememiz gereken bebeler, kem gözlere sunum yapılabiliyor. Şöhret olma umuduyla bu uğurda, nazenin gülünü kullanmaktan çekinti duymuyorlar. Kediyle-köpekle sarmaş dolaş bebek fotoğrafları, yol ortasında içerisinde gülümseyen bebek bulunan pusetler…
Bu pozlarla kime çalım yapıyor veya kafa tutuyorsunuz?
Unutur mu oldunuz, çocuklar bizim geleceğimiz… Neslini nasıl yetiştirirsen, geleceğin o kadar nurlu olur. Geleceği sadece bu dünyalık olarak algılamayalım. Hem burası, hem âhir yurdumuz olarak düşünelim. Daha da önemlisi âhiret… Orada sana verileni, emanet edileni nasıl gözetlediğin sorulunca ne cevap verilecek? Burası için de ardında bıraktığının değerli bilinmesi önemli değil mi?
Şöhret uğruna geleceği bugünden gözler önüne sermeyelim. Paylaşım sitelerinde “Mahrem” diye bir şey kalmamış; milletin neyi var, neyi yoksa hepsi herkesin gözü önünde… Ee, bu kadarına da pes doğrusu…
“Allah rızası” için istense vermeyeceğiniz nice değerler, sebilce sunuma arz edilmiş. Bu işin gidişatını ancak Allah durdurabilir. Hayırlısı olur inşallah…
Hayvan bile yavrusunu incitmeden taşır; onu, çevresinde ne varsa sakınır. Bir kısa filmde izledim. Anne geyik, yavrusunu kediye-köpeğe karşı bile savunuyor. Yavrusunu korumak adına köpeği çifteliyor. Kediye boynuz darbeleri indiriyor. Ama bazı dünyalıklar, şöhret uğruna gaflete gark olmuş insanlar; minicik yavrusunu yufkanın içine sarıp: “Tostumu beğendiniz mi?” diyerek sanal dostlarına ciddi ciddi sual ediyor. Paylaşımına ne kadar beğen-paylaş olmuşsa ondan keyif alıyor. Sen, Allah’ın sana olan emanetini hoyratça kullanırsan, el âleme ne? Onlara, senin yaptığını beğenmek düşer elbette…
Hakikatte hataya düşmemeli, birbirini uyarmalı insanlar… Yanlışa “Yanlış” doğruya “Doğru” diyebilmeli… Fakat adı üzerinde “Sanal âlem” kimin ne yaptığı kimin umurunda? Maksat paylaşım olsun… Paylaşılan konu tıklanma rekoruna doysun… Bu sayede belki bir televizyon kanalına konu olur, şöhretin tadına varılır.
Ah, yanlışa çakılmış sökülmeyen kafalarımız… Doğrunun ne olduğunu ne vakit öğreneceğiz? Her gün batımı, ömürden eksiltiyor. Galiba akıldan da bazı tahtaları söküyor. Buna başka ne demek lazım, bilmiyorum. Allah cümlemize hidayet versin, âmin…
Ayfer AYTAÇ