İNSANLIĞIMIZ İNLİYOR
Bu ülkenin insanı, böyle mi olmalı? Mutluluğun ve öfkenin küçüğü büyüğü olmaz. Küçücük şeylerle insanlar sevinebilirken, ufacık bir öfke, anında zehir içme kıvamına getirebilir insanları… İnsan ruhu hassastır, bu yüzden gün içinde alınganlığının tuttuğu olur. Hele ki şu âhir zamanda yaşandığından ve hele ki hoşgörünün hızla uzaklaştığı dönemlerde bulunulduğundan yüzler çoğunlukla asık, herkes birbirine karşı çekememezlik dürtüsünde, kıskançlıklar epeyce hâsıl vaziyettedir. “Makama ben geleyim, sen gelme. Ben iyi yiyip içeyim, sen yoksullukla sürün. Rab bana, hep bana.” düşüncesi, bizi biz olmaktan başka yöne çekiyor. Neredeyse herkes sinir küpü, dert sahibi, müsâmahasız duruma geldi/getirildi toplum… Hâlbuki devir değişmiş olsa da insanlık
İNSANLIĞIMIZ İNLİYOR Devamını Oku »