HÂTIRALAR

CİNGEN TEYFİK 2

HÂTIRALAR | |

KENDİ ÇOCUKLARINDAN ZİYADE ESNAFIN BABASIYDI… Esnaf Birliğinin Başkanı olan Tevfik Önem, bir defasında esnafla toplantı halindeyken, kendisini dinlemediğini fark ettiği; birbirleriyle sohbet eden bir kaç esnafa kızıp, sesini mikrofonsuz bile sokağa taşırıp, her yerden duyulacak kadar yükseltir: “Keyfiniz iyiyse burada sizin ne işiniz var! Sizlerin hakkını aramak için ayda sekiz-on kere Ankara’ya gide gele yolları aşındırdım..! Buna da yanmıyorum da, sürekli milletvekillerinin, bakanların odalarını kapı kapı dolaşmaktan, esnafa yardım istemekten çingene durumuna düştüm. İşte o beni biraz rahatsız ediyor. Hele hele burada beni dinlemiyor oluşunuz aşırı rahatsız ediyor!” der. (Esnafın çok zorluk çektiği o dönemlerde bir de devletçe Isparta’ya yeni

CİNGEN TEYFİK 2 Devamını Oku »

CİNGEN TEYFİK 1

HÂTIRALAR | |

KENDİ ÇOCUKLARINDAN ÇOK ESNAFIN BABASIYDI… Isparta’nın öğretmen ordusunda, esnaflığında, siyasetçiliğinde ve oda başkanlıklarında bir zamanlar nam-ı diğer “Cingen Teyfik” Tevfik Önem vardı. Ispartalılar kendisini -arkasından konuşurlarken- nam verdikleri isimle “Cingen Teyfik” diye anıyor olsalar da, yüzüne tüm samimiyetleriyle “Baba” diye hitap ederlerdi. Nüfus kütüğünde kayıtlı duran “Tevfik” ismi çoktan unutulmuştu. O gerçekten başta esnafa olmak üzere, herkese babalık eden zat-ı muhterem bir insandı. Herkesin halinden anlayan, dertlinin derdiyle dertlenip çare bulmaya çabalayan, yardımseverlikte öncü, babalık payesini hak etmiş çok yufka yürekli bir adamdı. Kader denilen rüzgar bir esti miydi, insanı aklına gelmedik yerlere sürüklüyor. Sonra diniyor, duruluyor bu rüzgar ancak

CİNGEN TEYFİK 1 Devamını Oku »

TEVFİK KINIK…

HÂTIRALAR | |

TAKVİMDEN DÜŞEN YAPRAKLAR… Belediye Başkanlarımızdan Tevfik Kınık’ı Anlatıyorum… Tevfik Kınık’ı günümüzde şehrimden çok az kişi tanır. Belediye eski Başkanlarımızdandır. 1947-1950 yılları arasında Belediye Başkanlığı yapmış, Gül kokulu şehrime üç yıl hizmet vermiştir. Sene itibariyle ben daha hayatta değilim. 2000’li yıllar öncesi Isparta Belediyesi’nde Basın Müşavirliği yaparken, bu zat-ı muhteremleri araştırmıştım. Niyetim “Daha önce kimler bu şehre belediye başkanlığı yapmışlar ve görevlerini nasıl icra etmişler..?” geleceğe örnek göstermekti. Aynı şekilde hizmetleri ve hayatları geçmişte kalmış valilerimizin kim olduklarını da araştırıp arşivlemiştim. Amacım bu isimleri bir kitapta toplayıp benim gibi meraklılarına tanıtmaktı. Serde araştırmacı gazetecilik olduğu kadar iyi niyette dolu olduğundan, bu

TEVFİK KINIK… Devamını Oku »

BAHAR ANNE VE MÜNİR BABA

HÂTIRALAR | |

Günümüz dünyasında komşuluk ilişkileri geçmişte olduğu kadar sıcak yaşanmasa da; Anadolu illerinde gelenek ve göreneklerine özen gösteren, komşuluğa büyük önem verenler hâlâ mevcut çok şükür… Apartman dairelerinde üst üste yahut yan yana dairelerde oturanların birbirlerini tanımadıkları, birbirlerini gördüklerinde selam bile vermekten imtina ettiği dönemlerdeyiz. İnsanların yaşamına bilgisayar vasıtasıyla çöreklenen sosyal medya, komşuluk ve akrabalık ilişkilerini zedelese de; Anadolu topraklarında yaşayanlar, insan kalabilmenin, komşuyla konuşmanın hassasiyetine gereğince dikkat ediyorlar. Televizyon denilen icadın dünyalarına girmesi aralarına mesafe koymuş olsa da, komşular her karşılaşmalarında sıcak sohbetler edebiliyorlar. Birbirlerinin sıkıntılarını bu sohbetlerle gidermeye çalışıyorlar. Özellikle benim gibi komşuluk ilişkilerinin sıcak yaşandığı bir mahallede doğup

BAHAR ANNE VE MÜNİR BABA Devamını Oku »

İLK ECZACIMIZ

HÂTIRALAR | |

Herkese sevgi ilacıyla dinlenmiş gayet afiyetli günler… Bizim şehirde yakın tarihe kadar henüz eczane yoktu. Hemen hemen eczanenin ne olduğunu bilen, gören de yoktu. İlaç tedarikini ve hasta tedavisini şehrimde yaşayan Rumlardan dört Rum kardeş, ilkel yöntemlerle birlikte yürütüyordu. Ta ki Cumhuriyet sonrası, babam Bekir Saim Aytaç’ın amcazadesi Eczacı Muzaffer Bey, şehrimizde ilk eczaneyi açana dek… Gülüyle namlı şehrimin öz evlatlarından Muzaffer Bey, İstanbul’da eğitim görürken: “Bir kesere sap olamamışsın…” diyen Şair Mehmet Akif Ersoy’un elini öper ve: “Beni affedin hocam, size layık olmaya çalışacağım.” der. Dediklerini hayata geçirebilmiş midir acaba? Cumhuriyet kurulana kadar Isparta’da eczane yoktur. İlaç ve tedavi

İLK ECZACIMIZ Devamını Oku »

ATABEY’DEN KAÇAN FIRSAT

HÂTIRALAR | |

Sene 1978… Isparta’mızın şirin ve sakin ilçesi Atabey’e bir Huzurevi yapılması gündeme geliyor. O günlerin Isparta valisi rahmetli Bedri Nazlıoğlu, bu konuda ısrarcı… “Bölgemizdeki bakıma muhtaç yaşlılara bir bakım evi gerekli…” diye düşünüyor vali… Bürokratik yazışmalar sonucunda Atabey Huzurevi’nin yapımına başlanıyor. Atabey’in en güzel yeri olan Hıdırlık mevkiinde yapılmaktadır Huzurevi…Gidip görenleriniz vardır; Hıdırlık mevkii Atabey ilçesinin en yüksek yeridir ve Atabeyliler bu bölgeyi yıllarca mesirelik alan olarak kullanmışlardır. Hıdırlık tepesinde bir eren evliya var mıdır, bu tepe kutsal mıdır?“Bir ulu kişinin mezarı var” diyenler de bulunuyor; “Yok” diyenlerde… Onun tartışması ayrı bir yazı konusu olduğundan, burada tartışma açmaya mahal yok…Konumuz

ATABEY’DEN KAÇAN FIRSAT Devamını Oku »

GASTECİ AMCA

HÂTIRALAR | |

Çocukluğumun saflığıyla onu gazeteci bilmiştim…Çocukluğumda şehrimin yerel gazetelerini ve gazetecilerini görmüşlüğüm olmadığından ben gazeteci olarak ilk onu tanımışımdır. O ki bizim şehrin çocuklarının “Gasteci Amca”sıydı. Asıl ismi Niyazi Selçuk’tu… Çocukluğumun saflığıyla onu gazeteci bilmiş, cam kenarında oturup haftanın üç günü bize gelişini sabırsızlıkla beklemişimdir. Çünkü Niyazi Selçuk bir gazete dağıtıcısıydı. Koltuğunun altındaki gazeteleri evlere servis edendi. O bir öğretmen çocuğuydu. Kültürlü bir ailenin içinden gelmiş biriydi. Lakin küçüklüğünde geçirdiği bir rahatsızlık sonucu ayağının biri diğerinden kısa kalmış, yürümesi gecikmiş. Zaman içinde aksayarak yürümesi yüzünden eğitimini istediği şekilde sürdürememiş. Fakat hayata küsüp eve kapanmamış. Gençliğinden itibaren gazete dağıtımı yaparak topluma kültür

GASTECİ AMCA Devamını Oku »

BİR LİRAYLA BİR ÇOCUK OKUTTU

HÂTIRALAR | |

Elindeki bir lirayı hiç harcamadan kızını okuttu… Arsızlık arlıdır, ama karlıdır. Ar, utanma duygusudur. Utanmasını bilmeyen, her ortamda sıkıntısız yaşar. Utanmadıktan sonra iste paşam, oh ne rahat yaşam… Yüzünü kızartmadan istemesini bilen, istediğini alır. Bizim dinimizde isteyen el boş çevrilmez. İstemesini becerebilen aç, açık kalmaz… Çocukluktan gençliğe geçiş devremizde, gülleriyle namlı şehrimin Emre Mahallesinde, bir dönem ikamet ettik. Mahallenin meydanında ulu ağaçlar arasındaki meydan kahvesine yakın yerde, caminin karşısında, iki katlı bir Rum evinin üst katında kirada oturduk. Ülkemde Cumhuriyetin kuruluş sonrası, mübadele öncesi Rum bir ailenin oturduğu yermiş evimiz. Geniş odaları olan, her yerinden soğuk alan, büyükçe bir evdi.

BİR LİRAYLA BİR ÇOCUK OKUTTU Devamını Oku »

ATLI DEDE

HÂTIRALAR | |

ÇAY BOYUNUN BEKÇİSİ HER ŞEYE RAĞMEN HAYATTA VE AYAKTA… Bizim şehrimizi geçmiş yıllarda ortadan ikiye ayıran meşhur bir çayımız vardı. Hani şu bildiğimiz ırmaktan küçük, dereden büyük akarsu. Bu çayın bir yanında halı atölyeleri, gül yağı üreten fabrikalar, diğer yanında halı yıkama haneleri bulunurdu. Çay boyunun bir yanında birde devasa bir çınar ağacı bulunurdu. O bölgeye bekçilik yapar gibi gece gündüz heybetli dururdu. Bu koca çınarın içinde atlı dedenin uyuduğu var sayılırdı. Atlı dede kim mi, yazının devamında değinirim… Zaman aktı geçti, fabrikaların yıkama hanelerinin vakti geçti oldu. Her biri bir bir kapandı. Sahipleri dünya değiştirince, mirasçıları aralarında üleştikleri yerleri

ATLI DEDE Devamını Oku »

HAŞGEŞ YAĞI

HÂTIRALAR | |

“GATIK GATIK YE, AAAŞAMA DA GALSIN…” Yaşar komşumuzun tek oğluydu.Ana babası evlendiklerinin ertesi yılı, Antalya’nın bize yakın bir ilçesinden gelip ilimize yerleşmişler.Kendi yörelerinde çok zorluk çekmişler, işleri hiç rast gitmemiş, ufacık tarlalarına ektikleri bitmemiş.Ardı ardına bir kaç kez evlat sahibi olmuşlar, çocukları bir yaşını bile görmemiş. Yeni umut bellemişler, yeni bir başka yere göçmeyi; kalkıp gelmişler bizim ele ot biçmeye… Gül bahçelerinde gül fidanlarının etrafında gelişip yerleşen otları topraktan ayrıştırma karşılığı aldıkları günlük yevmiyeyle geçimleri iyi kötü zamanın peşi sıra gitmekteymiş. Çocuk hasretleri de Yaşar’ın doğumuyla bitmekteymiş. Ne var ki Yaşar cılız doğmuş, ellerinde avuçlarında ne kadar kazanç varsa kuruşuna

HAŞGEŞ YAĞI Devamını Oku »

HAŞHAŞI BİLİR MİSİNİZ

HÂTIRALAR | |

Çiçekleri ayrı şifadır, renklerinin güzelliği gözü ve gönlü dinlendiricidir… Bir adı da afyondur. Afyon ili asıl ismini bu bitkiden almıştır. Karahisar lakabı sonradan (2005 senesinde TBMM’ce kabul edilen bir kararla) eklenerek “AFYONKARAHİSAR” denilmiştir. Malum Afyon Karahisar kalesinin tarihimizdeki büyük zafer de, bölgeyi korumadaki önemi büyüktür. Fakat biz yaş grubundakiler alışkanlığından dolayı Afyon’dan bahsederken “Afyon” der. Misal: “Afyonkarahisara gideceğim” demez. “Afyon’a gideceğim. Afyon’da yaşayan ablamı göresim geldi” gibi… Haşhaş bitkisi Afyon ve ilçelerinde neredeyse Hititler zamanından beri ekilip dikilmiştir. Buralarda yaşamış gelmiş geçmiş nice insanlar, haşhaş bitkisi sayesinde yurdunu yuvasını kurmuş, kalkındırmıştır. Yakın geçmişe kadar “Afyon” denilince, haşhaş akla gelirdi. 1974

HAŞHAŞI BİLİR MİSİNİZ Devamını Oku »

TEFÇİ KÂNİYE

HÂTIRALAR | |

Eli ev işi tutan kadınların bile horlandığı, çaresizlik yaşandığı dönemler… İlkokul öncesi çocukluğumda yaşı geçkin bir Kaniye kadın vardı. Bizim şehrin çok meşhur ev düğünlerinin kına gecelerinde ve nişan merasimlerinde tefiyle kadınları raks ettiren bir kadındı Kaniye. Gelinler, onun tefinin zillerinden dökülen nağmelerle evden çıkardı. Düğüncülerin akraba kadınları, tefin şıngırtısı önünde kurtlarını dökerlerdi. Düğün evinin yakınındaki komşu kadınlar, bazen utanç duyarlardı oynamaktan “Mahremdir, yabancıya görülürsem, günaha girerim” diyerek. Bu gibilerin ve oyuna nazlanan genç kızları ayartmak Kaniye’nin üzerine vazifeydi. Tefçi Kaniye ortalığa atılır. Nazlananları saçından sürüyerek oyuna kaldırırdı. “Kadın kısmı gökte düğün var, göbek atılıyor bilse, göğe merdiven kurar. Sen

TEFÇİ KÂNİYE Devamını Oku »

error: Content is protected !!
Yukarı Çık