{ALLAH DOĞRUNUN YARDIMCISIDIR}

HAŞHAŞI BİLİR MİSİNİZ

Çiçekleri ayrı şifadır, renklerinin güzelliği gözü ve gönlü dinlendiricidir… Bir adı da afyondur. Afyon ili asıl ismini bu bitkiden almıştır. Karahisar lakabı sonradan (2005 senesinde TBMM’ce kabul edilen bir kararla) eklenerek “AFYONKARAHİSAR” denilmiştir. Malum Afyon Karahisar kalesinin tarihimizdeki büyük zafer de, bölgeyi korumadaki önemi büyüktür. Fakat biz yaş grubundakiler alışkanlığından dolayı Afyon’dan bahsederken “Afyon” der. Misal: “Afyonkarahisara gideceğim” demez. “Afyon’a gideceğim. Afyon’da yaşayan ablamı göresim geldi” gibi… Haşhaş bitkisi Afyon ve ilçelerinde neredeyse Hititler zamanından beri ekilip dikilmiştir. Buralarda yaşamış gelmiş geçmiş nice insanlar, haşhaş bitkisi sayesinde yurdunu yuvasını kurmuş, kalkındırmıştır. Yakın geçmişe kadar “Afyon” denilince, haşhaş akla gelirdi. 1974

HAŞHAŞI BİLİR MİSİNİZ Devamını Oku »

TEFÇİ KÂNİYE

Eli ev işi tutan kadınların bile horlandığı, çaresizlik yaşandığı dönemler… İlkokul öncesi çocukluğumda yaşı geçkin bir Kaniye kadın vardı. Bizim şehrin çok meşhur ev düğünlerinin kına gecelerinde ve nişan merasimlerinde tefiyle kadınları raks ettiren bir kadındı Kaniye. Gelinler, onun tefinin zillerinden dökülen nağmelerle evden çıkardı. Düğüncülerin akraba kadınları, tefin şıngırtısı önünde kurtlarını dökerlerdi. Düğün evinin yakınındaki komşu kadınlar, bazen utanç duyarlardı oynamaktan “Mahremdir, yabancıya görülürsem, günaha girerim” diyerek. Bu gibilerin ve oyuna nazlanan genç kızları ayartmak Kaniye’nin üzerine vazifeydi. Tefçi Kaniye ortalığa atılır. Nazlananları saçından sürüyerek oyuna kaldırırdı. “Kadın kısmı gökte düğün var, göbek atılıyor bilse, göğe merdiven kurar. Sen

TEFÇİ KÂNİYE Devamını Oku »

EBE BEKİNA

Pehlivan cüsseli bir kadındı. Pehlivan gibi görüntüsü gücünden dolayıydı. Yoksa hayli kiloluydu. Bugünkü günde yaşasaydı Doktor Nowzaradan’a müşteri olacak kıvamdaydı. O iri gövdesiyle nefes zorluğu çekmeden çağrılan yere koşuştururdu. Devasa elleriyle nice çocuğu doğurttururdu. Bir vakitlerin herkeslerce bilinen Ebe Bekina’ysıydı o… Emeğinin karşılığı olarak para yerine dua istemesiyle bilinirdi. Muhacir denirdi kendisine, yazmasının kenarlarından sarkan sarı saçlarından ve çilli ablak yüzünden, mavimsi kısık gözlerinden, muhacir olduğu belliydi. Donuk duruşlu sıfatı ve sert tavırları erkek vâriydi. Lakin sesinin tonu yumuşacıktı. Yunanistan’dan Türkiye’ye mübadele göçüyle gelenlerdendi. Bizim şehrin Emre Mahallesi denilen yerde ikamet etmekteydi. Bu mahallede evvelden Yunan insanları oturmaktaymış, onların Yunanistan’a

EBE BEKİNA Devamını Oku »

KENDİR EKİMİ ZİNHAR YASAK

Kendir, ya da kenevir nedir? Yüce Allah’ın yarattığı bir bitkidir. Nasıl bir bitkidir, bu bitkiden çok mu korkmalıyız? Aklımızın erdiğince biraz anlatalım. Kendir sulak yerlerde yetişen bir tarım bitkisidir. Gübresi ve suyu verildiğinde 3 ile 3,5 metre boy atan, lifli ve tohumlu bir bitkidir. Daha çok harımlara (Büyük bahçelere) ekilir. Kenevir, arpa ve buğday gibi ekildiğinden, topraktan aynı şekilde çıkar. Sulandıkça büyür. Mart ayının ikinci yarısında ekim yapılır. Lifi için Eylül, lifi ve tohumu için Ekim ayında biçilir. 3 ile 3,5 metre boyundaki kendirin kalınlığı takriben başparmak veya biraz daha kalın olabilir. En kalitelisi kalın gövdeli ve uzun boylu olanıdır.

KENDİR EKİMİ ZİNHAR YASAK Devamını Oku »

SU VE TOPRAK

HAYATIMIZIN BAŞLANGICI: SU “ Yağdır Mevla’m Su” cümlesinin arazide yaşanan hikâyesi… Su, her canlının yaşam başlangıcıdır. Su olmazsa yaşamda olmaz hayatta. Biliriz ki; yaşam için başka şeylerde gerekli, ama “su” ilk sırada yer alır. Örneğin para çok olmuş, su olmamış neye yarar, paranın satın alamayacağı şeylerin başında susuz hayat gelir… Suyun bu denli önemli olduğunu, yaşamamızı sağladığını her fırsat hepimiz biliriz de ne yazık ki, idareli kullanmayı beceremeyiz… Suyu geçmişte ve günümüzde, kilometrelerce uzaklarda arayanları bir inceleyelim: Türkler asırlarca önce, yurt ve mülk edindikleri geniş Orta Asya toprakları üzerinde yaşamlarını sürdürürken, Türkün Anayurduna yağmur yağmaz, akarsular akmaz, pınarlar topraklara su

SU VE TOPRAK Devamını Oku »

İZLANDA’YA GİDESİM VAR

Kırsalından bir kulübe tutarım, geleceğe güven duyarak bakarım.Az nüfus, az trafik. Az bina, az sorunlar.Çok iş ve bol kazanç. Ucuz ve rahat yaşam.Masmavi Deniz, yemyeşil tabiat, tertemiz sokaklar ve balık bolluğu.Dahası bu soğuk ülkede, gülümseyen sıcak yürekli insanlar… Bunları öğrendiğimde İzlanda’ya gitme çareleri aradım. Zira üç günlük dünya da biraz huzura ihtiyacım var. dünya güzeli ülkemde hiç bir şey eskisi gibi değil artık. Geçmişten zengin olan her değer, hızla fukaralaştırılıyor. Yaşadığım çevreye bakıyorum. Caddeler, sokaklar pislik içinde, sıklıkla çöp bidonları var olduğu halde yerler kirli, kaldırımlar arabalarca işgalli. Neredeyse adım başı tükürük, okkalı sümük kondurulmuş, insanlar geniz akıntılarını sokağa saçıp

İZLANDA’YA GİDESİM VAR Devamını Oku »

ZABITALIK ZORLAŞTI

Yakın geçmişte, eli boş gençler zorla zabıta yapılırdı. Çok değil, kırk yıl öncesi sokaktan topladıkları eli boşları zabıta yapıyorlardı. Şimdi zabıta olmak için didinenlerin eciğini ciciğini inceliyorlar. Polisliğe alır gibi, ön müracaatlara bile ağır şartlar koymuşlar. Ne de olsa gıda terörü onlardan sorulur. Bu uğurda zabıtalar yorulur (mu?) Yıllar yılı işe göre değil, adama göre iş ayarlanmış olan ülkemde, nüfus oranı arttıkça, her gün sayıları artan üniversitelerden mezunlar çoğaldıkça işe alımlarda haliyle zorlaşıyor gibi… Bu bakımdan kolay işlere dahi, adeta dâhiler aranırcasına yokuşlar yükseltiliyor. İnsanların neyi var neyi yok, ince eliyorlar da, sık mı dokuyorlar dersiniz? Bence torpili kılıflandırıyorlar. Çünkü

ZABITALIK ZORLAŞTI Devamını Oku »

ALİ PAŞA

Gül Şehrinde Halı Dokudu Devlete Paşa Oldu Çocukluğumdan gençliğe geçiş çağımızın olduğu dönemde ilimizin Emre Mahallesinde, Emre Cami’nin tam karşısında, geniş bahçe içinde iki katlı ahşap evin üst katında kiracı olarak oturduk. Gazikemal Mahallesindeki dede yadigarı evimiz istimlâk nedeniyle satıldığından, rahmetli babam “ Benim yedi ceddim şehrin göbeğindeki bu evde varlıklarını sürdürdüler ve ben de hep bu ihtişamlı evde yaşadım. Merkezden yeni bir büyük ev bulup alıncaya kadar kirada oturacağız” demişti. Ne yazık ki dediğiyle kaldı, bir daha ev falan alamadı. Kiracı olarak hayatını tamamladı. Emre Mahallesindeki ev, kendi evimiz kadar güzel olmasa da Rumlardan kalma, tavanları oyma işlemeli tarihi

ALİ PAŞA Devamını Oku »

İNANDIK VE TASDİK ETTİK

Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla… Doğrusu Biz, yeryüzündeki bütün bu göz alıcı nîmetleri, yalnızca bu dünyaya ait gelip geçici birer süs olarak yarattık ki,içlerinden hangilerinin daha iyi davranışlar ortaya koyacağını belirlemek üzere, insanları bu nîmetlerle imtihân edelim. Yoksa bunlar,yalnızca zevk ve eğlencenizi tatmin edesiniz diye yaratılmış değildir.Kehf/7 Şimdi sen, ey Peygamber ve onun izinden yürüyen mümin; onlar bu ilâhî kelâma inanmıyorlar diye, arkalarından üzülüp hayıflanarak kendini helâk mi edeceksin?Üzülme, onların iman etmemelerinden sen sorumlu değilsin. Yeter ki bıkıp usanmadan uyarmaya, hakîkati haykırmaya devam et!Bunun için, dünyanın göz kamaştırıcı nîmetlerine körcesine bağlanan ve sahip oldukları güç ve servetle anlamsız bir

İNANDIK VE TASDİK ETTİK Devamını Oku »

SON SÖZ ALLAH’INDIR

Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla… Dilediğine bolca rızık bahşeden ve dilediğine de rızkı sınırlı ölçüde veren, Allah’tır.Dolayısıyla, sahip olduğu nîmetlerden dolayı hiç kimsenin bir başkasına üstünlük taslamaya hakkı yoktur.Ama inkârcılar, bu tür nîmetlere sahip olmayı üstünlük ölçüsü gördülerve dünya hayatının gelip geçici zenginlik ve refahıyla şımarıp, huzur ve mutluluğu onda aradılar.Oysa dünya hayatı, âhiretin sonsuz nîmetlerine nazaran birkaç lokmalık bir yol azığından başka bir şey değildir. Ra’d Suresi 26. Ayet Allah, insanların iyilik ve kötülük yönündeki tercihlerine göre,başlarına gelecek iyi ve kötü olaylardan dilediğini iptal eder, dilediğini sabit bırakır.Çünkü varlık âleminin kaderinin kaydedildiği Ana Kitap, O’nun katındadır.O, dilediği hükmü,

SON SÖZ ALLAH’INDIR Devamını Oku »

BASININ DÜNÜ BUGÜNÜ

Bölüm: 3 Ustalık kolay elde edilen bir hüner değildir Yakın geçmiş yıllarda Anadolu illerindeki gazete basım yerlerinde günümüzün bilgisayarı konumundaki mürettiplerin ustası durumunda bulunan, bir de başmürettip vardı. Başmürettip dizilen harflerle yazılan yazıları sayfa haline getirebilmek için, kale denilen çelikten yapılmış ve ölçüsü olan kabın üzerine başlıkları ile birlikte koyar, daha sonra karşılıklı olmak üzere, iki sayfayı baskı makinesine oturtur ve standart sıkıştırma işlemini yapar, makineyi baskıya hazır ederdi. Makinelere o zamanlar elle, tek tek kağıt verilir ve bu işlemle gazete basılırdı. Bu işlem haliyle matbaa çalışanlarının büyükçe bir zamanını alırdı. Mürekkepler çalkalanır, bilyeler sallanarak kalıplar nizam edilir. Bu zaman

BASININ DÜNÜ BUGÜNÜ Devamını Oku »

BASININ BASIMI

Bölüm: 2 Kırk yıl önce basılan bir gazetenin hazırlanışı şu şekilde olurdu: Gazetelerin haber, makale ve diğer yazıları ile ilân ve reklamlar, genellikle 8, 10 ve 12 puntoyla yazılır. Başlıklar ise 18 ile 72 punto arasında değişen harflerden yapılırdı. Her karakterin değişik olanları da dikkate alınırsa, kurşunda dökülmüş çok çeşitli harfler bulundurmak zorunluluğu vardı. Ve bu harfler ayrı ayrı tahta kasa gözlerine ve kurallarına göre konulur, kullanımı ise tek sisteme göre yapılırdı. Söz konusu hurufat denen harflerin bulunduğu kasalar ile basım makinesi ve öteki takımların konulduğu yer, matbaanın mürettiphanesidir. Harfleri kullananlara mürettip denildiği için, o salona ya da odaya mürettiphane

BASININ BASIMI Devamını Oku »

error: Content is protected !!
Yukarı Çık