Fırından aldığımız ekmekler ölü benzi gibi bembeyaz… Nerenin unudur; içinde ne tür katkılar bulunuyor, bilmiyoruz. Bize ekmeği satan fırıncının eli temiz midir, pis midir? Gözümüzün önünde para tuttuğu eliyle, ekmek de tutuyorlar. Mecburuz gibi alıyoruz. Oysa güvenilir yerden, bilindik bir buğday unu alır da ekmeğimizi evde kendi ellerimizle yaparsak, lezzeti
Meczubun biri camiye girer, belli ki namaz kılacak… Ama oturmaz, meraklı ve şaşkın gözlerle etrafı süzer, dolanır… Bir oraya, bir buraya her köşeye dikkatlice bakar ve hızla çıkar gider…Az sonra sırtında bağlanmış odunlarla tekrar gelir camiye ve tam namaza başlamak üzere olan cemaatle birlikte saf tutar. Sırtındaki odunlarla güç bela
Kurtların-kuşların dilinden anlayan Hazret-i Musa’ya (aleyhisselam) bir adam gelip yalvarır: – “Ne olur ey Allah’ın nebisi bana da hayvanların dilini öğret de, ben de konuştuklarından anlayayım.” Musa aleyhisselam izin vermez: – “Olmaz! Sen onların konuştuklarını dinlersen, sabredemezsin. Arkasındaki hikmetleri düşünemezsin.” Ne var ki adam ısrar eder. Musa aleyhisselam da adama,
Gariban bir adam, parası olmadığı halde aç olduğu için ciğerciye girer ve iki porsiyon ciğer yer. Sonra da garsonu çağırarak parasının olmadığını, para bulursa sonra vereceğini söyler. Şef garson kabul etmez: “Ya parayı verirsiniz ya da bugün bulaşıkları siz yıkarsınız.” der. Adam : “Öyleyse arka sokakta bir dostum var, bir
Bölüm: 4 Eski sistemde Anadolu baskılarında gazeteye bir resim kullanabilmek için, İstanbul’dan alüminyum saçtan yapılan klişelerin gelmesi beklenirdi. Zira gazeteler klişe resim basımı yapıyordu. Siparişinden günler sonra ele geçirilen klişedeki resim, yıllarca kullanılırdı. Bu yüzden o resme uygun haberlerin sık sık ancak farklı konular oluşturarak değerlendirilmesi yapılırdı. Örneğin, üstten bakılarak
Şu medya sektörü ne yaygaracı… Reyting uğruna yapmadıkları yok… Televizyon haberlerinde izledim, İstanbul’daki taksicileri kötülüyorlardı. Genel konuşmasalar anlayacağım, hani beş parmağın beşi bir değildir ya. Alın size taksicilere yönelik -güzel ahlak- tanımına uygun başımdan geçen iki örnek: Gecenin saat birinde İstanbul Avcılar’dan Ümraniye’ye gidiyorum. Bindiğim son seferindeki belediye otobüsü Mecidiyeköy