AYFER AYTAÇ

Bugün ülkemde bir bayram kutlanıyor… Cumhuriyeti idare şeklimizin 103. sene-i devriyesi… Üzerinden bunca zaman geçmiş olmasına rağmen henüz rayına oturtamadığımız, anlamını bile tam kavrayamadığımız Cumhuriyeti, çocukluğumuzdan bu yana nutuk atmalarla kutlanan bir bayram olarak biliyoruz. Tüm cumhurların Cumhuriyet Bayramlarını içtenlikle kutluyorum. Birlik, dirlik ve beraberlik anlayışımızın kuvvetlenmesini, kardeşlik duygularımızın artmasını diliyorum. “Cumhuriyet, devlet yönetiminde ve düzeninde millet iradesinin egemen olmasıdır.” Cumhuriyet nutuk atmalarla kutlanmaz, sahip olunur ve yaşanır. Cumhuriyet gerektiği gibi yaşanıyorsa, değerini bilir zaten herkes… Her gün -bir kutlu gün yaşıyormuş gibi- güvenli ve coşkulu olur insanlar… Cumhuriyet “Yönetilen değil, yöneten olun.” demektir. Cumhuriyet millete verilen, insana gösterilen değerden

Türkiye Cumhuriyeti’nin Kurucusu Mustafa Kemal Atatürk 1930 yılının 6 Mart günü Isparta’ya geldiğinde, (Benim çocukluğumun geçtiği büyükbabama ait konakta) babaannemin elinden bir Türk kahvesi içmiş… Ve bizim konağın cumbalı, kafesli pencerelerinden Ulu Câmii görüp: “Bu kubbeli yer neresidir?” diye sormuş. Kendisine: “Câmidir paşam…” denilmiş. “Hiç minaresiz câmi mi olur?” diye sormuş Atatürk… Yanındaki zevât: “Paşam, ödenek ayıramadığımızdan minaresi yarım kalmıştır.” diye cevap vermiş. Bunun üzerine Atatürk Ankara’ya gidince ödenek çıkartıp: “Minaresiz câmi olmaz.” diyerek Isparta’nın Ulu Câmiini minareye kavuşturmuş… Şimdi ben bunları nasıl ve nereden öğrendim? Tabii ki aile büyüklerimden… Ben, büyükbabam tarafından Isparta’nın köklü ailelerinden Böcüzâdelerdenim… Büyük dedelerimden biri,