O içimizden biri ama başka alemden gibi… Zamane kadınları yaşlılığı kabullenmiyor, altmış yaş ve sonrasını orta yaş sayıyor. Geçmişte erken evlenmelerin getirisi olarak kırk yaşında torun sahibi olurdu kadınlar… Kendilerinin artık kocadıklarını düşünürlerdi. Günümüzün gençlerinin, yaşını belli etmeyen hanımlara teyze yerine abla diye hitap etmeleri bu sebeptendir. Fazilet abla benim
Rabbim insanlık yolundan ayırmasın… Dünya korku ya da korkutma yeri değildir. Lakin duyduklarımızdan, gördüklerimizden korkusuz geçirdiğimiz bir günümüz bile yok. Acabalarla, endişelerle güzelim anlarımızı ezaya döndürüyoruz. Etrafımızdaki insanların pek çoğu barut fıçısı adeta. Gözünün üzerinde kaşın var, diyecek olsak patlayıverecekler gibi… Önceki gün şehrimin bir ara sokağındaydım. Karşılaştıklarıma selam vererek
SİMİTLER DEĞİL İNSANLAR GEVREK Read More »
Bu ülkenin insanı, böyle mi olmalı? Mutluluğun ve öfkenin küçüğü büyüğü olmaz. Küçücük şeylerle insanlar sevinebilirken, ufacık bir öfke, anında zehir içme kıvamına getirebilir insanları… İnsan ruhu hassastır, bu yüzden gün içinde alınganlığının tuttuğu olur. Hele ki şu âhir zamanda yaşandığından ve hele ki hoşgörünün hızla uzaklaştığı dönemlerde bulunulduğundan yüzler
İNSANLIĞIMIZ İNLİYOR Read More »
Ne İçimizdeki Âleme Sığabiliyoruz, Ne Dışımızdaki Dünyaya… Zira fıtratımıza göre yaşamıyoruz. Yaratılışımız, Rahmanidir. Sevgi, barış ve iyilikler üzerinedir. Yaşantımızsa kötülüğe yöneliktir, zira şeytanidir. Bunun farkına varmayı kendimize bir hatırlatabilsek, özümüzdeki güzellikleri öğrenmiş, ortaya çıkarmış ve uygulamaya koyulmuş olacağız. Çoğumuzun bildiğini ama umursamadığını kısaca hatırlatmak istedim. Yaratılanla iyi geçinelim, iyilik bulalım.